Een Talbot Sunbeam Lotus met een ruig rally verleden..

 

Het verleden tot ongeveer 2 jaar terug over de sunbeam is inmiddels over 3 pagina's verdeeld;

Historisch beeldmateriaal;
Foto's van de Sunbeam als rally auto, met FLip van Zutphen en Roland Derks

Deze huidige pagina, over de "renovatie"nadat we er zo'n totaal 4 jaar mee hadden geslalomed en de eerse jaren DNRT op het circuit hebben gereden;

En daarna wat recentere verhalen, over de investerigen en wijzigingen die we in de winter van 2010-2011 hebben gedaan.

 

 

 

 

Dat is kortweg de achtergrond van de Sunbeam, vanaf het moment dat wij hem kochten. Toen Ron hem uiteindelijk kocht, heeft hij hem omgebouwd naar raceauto. Eerst heeft de auto dienst
gedaan als slalom-auto, maar al snel hebben we ons licentie gehaald en is de auto daarna enkel nog voor het circuit gebruikt. De jaren die daarop volgden kwam de auto voornamelijk in aktie bij de DNRT, toen ook wel bekend als Zomeravond competitie. Tot op een dag..de motor (weer) kapot ging. Geen olie in "Bos Uit", lagers eruit, einde oefening. En toen is er besloten de auto maar eens flink onder handen te nemen.

 

 

 

 

De auto werd gestript, motor eruit, aandrijving er onder vandaan.. Vervolgens kwamen er Cosworth zuigers in, een dry sump op de motor, speciale nokkenassen (die achteraf niet goed bleken te zijn qua toerenbereik) van QED, nieuwe kooi, en Ron paste zelf de wielophanging achter volledig aan.

 


Bij de vernieuwde wielophangingen kwamen de speciaal bestelde schokdempers recht onder de auto, in plaats van schuin. Zie ook hieronder, voor de binnenkant:

Voor het Dry Sump en de nieuwe benzine tank moesten er ook wat aanpassingen gebeuren in de kofferbak.

De spatbord verbreders moesten vervangen worden, maar was erg moeilijk aan te komen. Toen besloot Ron, zo handig als hij is, de maar zelf te maken.

 

Toen de auto eenmaal gereed was, zou de eerste race bij de Youngtimers gereden worden, inmiddels omgedoopt in de YTTC. Daar ging alles goed, maar helaas was het geluk van korte duur. Wat dat betreft lijkt het of pech de Sunbeam achtervolgt..

 

 

Klaar voor de allereerste rit in de Sunbeam, na een periode van 8 jaar er niet in gereden te hebben. Dit was in assen, by de YTCC, ook wel bekend als de Youngtimers. Het rijden ging goed, de auto gedroeg zich voorbeeldig. Ron heeft de dag erna ook een race gereden, maar helaas regende het. De autoruiten waren al snel helemaal beslagen en Ron besloot naar binnen te komen.

Daarna was er een winterstop, om het volgende seizoen weer op Zolder in aktie te komen. Helaas pakte ik in mijn enthousiastme (en gebrek aan ervaring)een bocht verkeerd, kwam op een stalen plaat van de Chicane uit, vloog met de auto door de lucht (een aktie die de

auto op deze plek niet geheel onbekend is..) klapte neer, met helaas nog het gas erop.. Resultaat; gebroken steekas. De volgende race, op Zandvoort, bleek er meer aan de hand te zijn; de motor had veel schade opgelopen; een drijfstang was afgebroken. Vervolgens ging er wat tijd overheen, eer de auto weer race-klaar was. Dit zou het jaar daarop zijn, ook weer Zolder. Het rijden ging top, maar helaas plofte het diferentieel dit keer. Oorzaak niet geheel duidelijk, maar kapot was het zeker. Dit keer een complete achteras laten komen uit Engeland.

En weer een race evenement; op Nurnburg ring.Wat een leuk circuit! Dit is één van de weinige evenementen die geheel probleemloos is verreden.

 

 

 

 

 

 

 

 

Ook Bob heeft nog één race in de sunbeam gereden; zijn mercedes was kapot.

 

 


 



Erg spectaculaire race, Bob wist Randall te pakken:-)

Na Nurnburgring was Zandvoort al weer aan de beurt. Het ging allemaal redelijk goed. Tot de 2e race; Ikzelf zat er niet helemaal goed in, mede door de chaos voorafgaande aan de race. Op een gegeven moment rij ik in de Tarzanbocht..wijd..om de rest een soort van te ontwijken. En tja. Zie de beelden voor de rest.

Hierna moesten we dus weer aan de slag. Valt toch tegen reserve onderdelen van de Sunbeam te vinden, vooral plaatwerk is erg schaars of in slechte conditie. Uiteindelijk is het gelukt. Start van het seizoen was dit keer op Hockenheim. Helaas..nog altijd pech. Na 8 ronden in de training te hebben gereden brak de prise-as af van de versnellingsbak. Daarna, toen dat weer in orde was gemaakt, weer een evenement op Zolder. Het rijden gind goed, 10 seconden van mijn snelste rondetijd van het jaar daarvoor afgereden. Maar toch weer problemen; dit keer kwam de koppeling niet goed vrij. wel alles gereden, maar kon niet alles uitrijden. Gelukkig was dit nog een soort van makkelijke reparatie. Daarna naar Le Mans.. Ik was echt in de veronderstelling dat ik dit zonder problemen uitgereden had! Maar nee hoor. Toen ik de auto naar de aanhanger reed, hoorde ik al wat... er werd me gezegd dat "het niets was". Helaas. 3 dagen voor vertrek naar Spa kreeg ik te horen dat het Dif wederom stuk was. De bouten van het Kroonwiel waren eruit gelopen, hoogstwaarschijnlijk te warm geworden. Oorzaak? Geen lock tite? De olie in de buizen van de as? we weten het niet. Wel hoop ik dat het nooit meer voorkomt, en vanaf nu gewoon zonder gekke dingen kan rijden!

(verdere belevenissen waar het nog/weer om testen draait vind je hier.. eigenlijk het verolg van hierboven!))