Zandvoort Trophy of the Dunes 2011, 2-4 september 2011

Vrijdag 2 september ging het er dan eindelijk weer van komen; rijden op Zandvoort. We waren al vroep op pad, Erik ging ook weer mee, zodat ik de eerste vrije training kon rijden. Een training van 40 minuten, en late rdie dag de "gewone"vrije training, weer 40 minuten.
Omdat we een pitbox hadden, gedeeld met de Radicals, hoeften we niet meel uit te laten; auto afladen en rijden maar. Alleen de regenbanden moesten nog vervangen worden door de wielen met slicks.
Het zou de eerste keer zijn dat we op zandvoord reden met de GP chicane , een chicane die bij de Slotemakerbocht soms ingezet wordt. en wat voor een chicane! Ze konden net zo goed een stopbord neerzetten, zo haalt die bocht de snelheid eruit. Maar goed. Het is niet eens zo'n verkeerde bocht..maar je moet er wel rekening mee houden, en niet denken dat je nog even snel daarvoor kan inhalen; je mist dan je rempunt volledig (althans, als je aan de buitenkant zit, zoals me later in de races veelvuldig overkwam. aan de buitenkant zitten welteverstaan, niet het rempunt missen!)
De training was rustig, met maar zo'n 15 auto's in de baan, en het was goed om weer alle tijd te hebben om te oefenen. Helaas had ik een nieuw soort remblokken onder de auto zitten, moest ik mijn rembalans opnieuw afstellen. Ik had de instructies van Harold precies verkeerd begrepen, had de helft van de tijd voor blokkerende wielen met remmen, en uiteindelijk bleek ik hiermee 1 (nieuwe) slick afgeschreven te hebben.

Alvorens de 2e training begon, heb ik de rembalans toen teruggedraaid, een slag extra naar achteren gegeven, en nu was het in 1 keer goed. Dit keer ook nog een paar ronden met Ronald samen gereden, hij achter mij, ik achter hem, om later op de beelden te kijnen waar precies te verschillen zitten. Of beter gezegd; waarom hij zoveel sneller is. Dat heb ik kunnen zien, maar valt dan weer tegen om dat direct te vertalen naar het rijden!



S'avonds een beetje vroeg naar het hotel gegaan, om aan het strand daarna wat te gaat eten met Harold en Ingrid. Leuke tent.. redelijik eten..alleen duurde erg lang, we waren pas tegen 22.30 uur klaar. En Vienne moest nog steeds naar Zandvoort komen! Even later kwam ze dan eindelijk, om vervolgens snel naar bed te gaan. Het kind was echt helemaal gesloopt na haar zwemfeestje+laat opblijven. Wat een geluk dat Bjorn haar wilde brengen, op deze manier konden wij gewoon eten en wist ik zeker dat ze direct opgehaald kon worden na het feestje. Gelukkig, ook omdat achteraf gezien er file bleek te staan, s'avonds, dus ik had zelf nooit op tijd geweest hiervoor.

De volgende dag moesten we vroeg op het circuit zijn; om 8.30 uur begon de rijdersbriefing al. Inmiddels was het hele veld van de Youngtimers kompleet, Snel daarna zouden we de kwalificatie rijden, met wel 47 auto's! Gaaf om met zoveel auto's aan te komen rijden, wetende dat de andere startvelden veel kleiner waren.
De kwalificatie ging goed, maar wel een "oepss"momentje.. Niet voor mij, wel voor Frank Jennen met zijn indrukwekkende BMW M1. Ik reed op de Audi-S bocht af, en zag de witte M1 aankomen. Snel aankomen, en dacht, laat ik even wachten, dan kan hij er langs en sluit ik aan. Maar toen hij bijna naast me was, hoorde ik ineens een hoop bandengekrijs, en de M1 was uit het zicht van mijn spiegels verdwenen.. Ik stuurde de bocht in, en zag hem nog net de vangrail induiken. Jammer van zo'n mooie auto, waar duidelijk nu de nodige schade aanzat. Achteraf heb ik graagd wat er nu precies gebeurde; Frank vertelde dat hij erg snel op mij inliep, dat op de één of andere manier niet helemaal tot hem doordrong, hij instuurde en vól op de rem ging. Met blokkerende achterwielen als gevolg. Ook wist hij te melden dat hij daarmee bijna op mijn achterbank zat.. (viel mee, kijkende naar de foto's, met dank aan Mike van der Schoot, de fotograaf)




Na de kwalificatie hadden we weer wat tijd om voor te bereiden op de volgende race, die om 14.45uur zou plaatsvinden. Toch wel kriebels in de buik; na de crash maar ook erg slechte start vorig haar op Zandvoort werd het nu extra spannend. Zou ik nu wel goed wegkomen met de start?
, waarvan er één, de blauwe franse Porsche, niet sneller is dan mij. Althans, niet op zo'n punt, op het rechte eind zou hij me voor moeten kunnen blijven, met zijn turbo. Affijn, het scheivlak in.. En terwijl ik me gereed ga maken voor de Malborobocht zie ik dubbel bewogen geel, en op de een of andere manier zag het er serieuzer uit dan anders.

En het was serieus. Een Porsche van het team van Paul Geeris was gespind, de ander kon hem niet meer ontwijken; 1 auto ...tja, iets anders als "plat"kan ik er niet van maken. De andere stond, meen ik, in de brand. Van de oranje Porsche is de coureur ter controle naar het ziekenhuis gebracht.
Het werd een safetycarsituatie, en al snel werd het code rood; we kregen een herstart. De auto's moesten weer naar de origineele startopstelling teruggezet worden (omdat er binnen de eerste ronde reeds code rood was) en we mochten het weer opnieuw proberen.
Dit keer weer een prima start, maar wederom door teveel auto's daarna ingehaald. Gelukkig kon ik in de race er nog een aantal terugpakken; de mooie rood-witte BMW, en uiteindelijk ook Ron Kluit met zijn Porsche 944. Met deze laatste auto,de oranje Jide van Joclyn Pirio en de blauwe Porsche 944 Turbo van Jean Charles Switowsk hebben we een leuk gevecht gehad. In een van de laatste rondes ging Ron wat wijd en wist ik de sunbeam bij het uitkomen van de Hunzerug naast de auto van Ron Kluit te zetten, maar ja, de Chicane is niet echt een handige plek om met zijn tweeen door te gaan...Maar wat dan? Iemand moet van het gas af. En het bleek Ron te zijn die dat als eerste deed, dus kon ik er voorbij. "je was al zolang aan het prikken, dus ik dacht..acht, wat heeft het voor zin". Aldus Ron, na de wedstrijd.



Nadat ik Ron voorbij was heb ik nog een poosje achter Jean Charles Switowski aangejaagd, maar dat was even te hoog gegrepen. Ron kreeg overigens een reprimande van de wedstrijdleiding, waarom hij zijn helm al had afgezet terwijl hij nog op de baan zat, in de uitloopronde.. Maar ook waarom hij zich had laten inhalen door de enigste vrouw in het veld;)
Voor die dag was het na die race weer gedaan met het rijden. Ik heb een douche genomen in de pitbox, en kon dus helemaal fris naar de BBQ die door de YTCC was georganiseerd. Goed eten, en veel gezelligheid op de paddock, met onze Franse racevrienden!

We hebben het niet te laat gemaakt, weer terug naar het hotel.. Die nacht, heeft het behoorlijk gespookt. Het duurde even tot het tot me doordrong, maar het bleek vreselijk te onweren, met veel regen en veel wind. Later bleek dat een groep rijders in het centrum van Zandvoort waren wezen stappen, en toen snel met een taxi naar het circuit zijn gegaan, om aldaar de tenten beter vast te zetten. Randall en Ine waren daar inmiddels al mee begonnen.
Randall (en alle anderen van Equipe Jaronn) wachtte nog een leuke verassing toen ze weer bij de auto's kwamen de volgende dag; een grote spin (genaamd team van Paul Geeris) hadden alle auto's en nog wat andere zaken helemaal ingesealed met folie. Ik heb foto's gezien (en hoop ze in handen te krijgen om hier te plaatsen), het zag er erg grappig uit!

Het zou nog een hele tijd duren alvorens we weer mochten; de laatste race was pas om 15.45 uur. Veel tijd dus om rondjes te lopen, praatje te maken.. En uiteindelijk was het dan toch tijd om om te kleden, en richting startopstelling te gaan. Het was behoorlijk warm geworden inmiddels, en de regen die die dag gevallen was, was ver weg. Eenmaal het startplekje gevonden, nog wachten, dan weer in de auto, richting grid. Rode lichten aan.. En tjonge, wat gingen ze deze keer ook weer snel uit! Gelukkig zat ik er goed bij. Wat heet; ik wist 8 plaatsen te pakken met de start! Helaas raakte ik ze allemaal (vroeg of laat) weer kwijt.. Niettemin was ik erg tevreden over het starten met de Sunbeam. In eerste instantie bleef ik in de buurt van Ruben Anders en Marcel Poelman (met resp. een BMW 325 en een Opel Ascona)maar doordat ik ruimte maakte voor Mick, met zijn gele Renault 21 turbo, raakte ik die aansluiting kwijt. Daarna hetzelfde met de Toyota Supra van Jordan Strik, en niet veel later kwam Jean Charles Switowski. met zijn Porsche 944, tezamen met Ron Kluit met de witte Porsche 944 me voorbij. Weer aangehaakt bij Ron, en toch nog een leuk gevecht gehad. Ik heb hem nog 1 keer ingehaald, in de Renault bocht, waarop hij me inhaalt in de Tarzanbocht.



Daarna wist hij uiteraard ieder gat snel te dichten! Bij de finish weet ik nog net mijn auto naast die van Ron te zetten, om 0.015 seconden achter hem te eindigen:-)
Kortom; welliswaar geen perfecte race, maar zeker een leuke, en weer veel dingen gezien die verbeterd kunnen worden. En dus weer kansen om nóg sneller te gaan in 2012!
kijk voor alle foto's hier, en voor de filmpjes van de 2 races hier!