Oldtimerfestival, Circuit Park Zandvoort, 11 augustus 2013

Zondagochtend vroeg op... 6.15 uur, Niet eens tijd om de ontbijten in het hotel, zo vroeg kon dat niet, dus wij moesten met onze
ontbijtpakketjes die we van het hotel hadden gekregen ontbijten op de paddock. Aardig weer, net geen zonnetje, maar in ieder geval droog. Na het eten een korte briefing, met 10 minuten stonden we al weer buiten, dus we hadden daarna nog ruimschoots de tijd om een camera te verplaatsen; die camera zou de extra oliedrukmeter filmen. Zo kon Harold later ook meekijken naar wat er nu echt gebeurde met de oliedruk onder het rijden. Immers, de STACK data was onbetrouwbaar; Dit was gebleken na een vergelijk van de STACK met de waardes van een mechanische meter.

Om 9.00 uur was het zo ver; ik mocht met de Esprit de baan op. Ook Guus was weer van de partij, met zijn snelle M3. Goed de
banden opwarmen.. En Gas! De eerste rondes veel op de extra meter gekeken, gelukkig bleek al snel dat de andere oliedrukmeter
heel andere gegevens weergaf dan de STACK, die inmiddels nog maar 1.5 bar aangaf. Terwijl de andere meter op 4.9 bar stond.
Voor mij een teken dat ik gewoon kon rijden, en mijn zorgen (voor nu....) over de oliedruk overboord kon zetten.
Die eerste sessie was direct een kwalificatie, ik hoopte echt dat ik in ieder geval een klein beetje fatsoenlijke tijd neer kon zetten.
Ron kwam het jaar daarvoor niet ver dan 2.11min. op droog, waarom zou ik sneller kunnen? Ok, op Assen ging ik al iets sneller,
maar toch.. Altijd eerst maar weer zien. Met de Sunbeam is het me ook overkomen dat ik ineens niet aan mijn snelste rondetijd kwam.
Gelukkig viel het mee. Al vlot reed ik 2.05, niet een supertijd voor een auto die hoogstwaarschijnlijk qua vermogen de snelste van het veld is, niettemin
was ik er erg tevreden mee, het was de tijd die ik in ieder geval hoopte te kunnen rijden. Zoals de trouwe lezer van mijn verslagen zich ongetwijfeld kan herinneren is dat ik niet zo'n "vlotte"ben, zeker niet met een nieuwe auto. Ik bouw alles rustig op..
De kwalificatie ging verder prima. Jammer dat ik in de eerste keer op de Tarzan aanremmen de auto bijna kwijt raakte, achteraf heeft dit (wellicht..)ervoor gezorgd dat ik de rest van de dag zeker 50 meter te vroeg remde. Maar; kleine kanttekening. Met de esprit reed ik, voordat ik ging remmen, 218km/uur! Dat is toch een serieuze snelheid, en dat moet ook weer een flink stuk afgeremd worden. Ik denk dat ik, buiten het rem-incidentje om, zowiezo nog wat tijd nodig heb om de snelheden van de auto mentaal te verwerken!
Al met al tevreden over de kwalificatie, en blij dat de oliedruk normaal bleef. Er was echter weinig tijd om uit te rusten, om 10.45 uur moesten we wederom rijden. Nog net even tijd om de camera te verzetten, weer tanken (weer 40 liter.. ongelooflijk wat die auto verstookt!) en even zitten. Helaas ook geen tijd om de beelden te bekijken samen met Harold, dat was dan wel een gemis die dag, altijd prettig om wat aanwijzingen van hem te krijgen. Nu is het zo dat de STACK Data ook voldoende info geeft over remmen, G krachten (is onderstuur op te zien), gas geven enzovoort, tezamen met de layout van het circuit, dus dit keer gingen we maar enkel van deze data uit. Voldoende te verbeteren, zeker als we een vergelijking maakten met Guus zijn data, die met een soortgelijke computer in zijn auto rijdt.
Rond 10.15 moesten we weer op weg naar de vooropstelling. Toch nog een klus, het werd aardig druk op het evenement, en om de een of andere reden gaan die mensen niet aan de kant. Affijn, ruim op tijd op mijn plekkie; 12e startplek die eerste race.
De start ging redelijk goed. Ik liet de motor iets te weinig toeren draaien waardoor die doodviel, maar dat was snel gecorrigeerd. En verder..ach, tikje druk in het begin, was best wel tevreden hoe die start en de eerste serie bochten gingen. Nog een poosje achter Jordan Strik met zijn Toyota Supra gereden, vervolgens achter de BMW M3 van Bas van Elderen, vervolgens haalden beide heren Michael van der Heijden in met zijn Toyota Celica. Dat lukte mij ook, maar was helaas wel de aansluiting kwijt met eerder genoemde auto's. Toen ik Michael eenmaal voorbij was, was er jammer genoeg niets meer voor me waar ik me aan kon optrekken, dus zo zeker 7 rondes gereden. Na 10 rondes werd ik overigens behoorlijk moe; opvallend hoeveel zwaarder de auto is om te rijden, zowel mentaal als fysiek! Wel had ik nog mijn snelste rondetijd verbeterd, die was nu gezakt naar 2.034. Was daar weer erg blij mee! Nu alleen nog later remmen, en de lijnen beter rijden (later insturen, iets wat ik met de Sunbeam ook steeds deed/doe..) en dan zou ik volgens Harold er makkelijk nog 5 seconden van af rijden.
Tjee, dan zou ik ineens onder die illustere 2 minuten rijden. Alleen.. is dan toch makkelijker gezegd dat gedaan.

Om 13.15 moesten we weer, althans, volgens het tijdschema. Uiteindelijk bleken we ruim een half uur uitgelopen te zijn, iets wat niet even verteld was. Dus, zat ik al een half uur opgetuigd in de auto! Achteraf vond ik het niet zo erg; het was niet al te warm, en voordat ik in de auto was gestapt merkte ik dat ik nogsteeds moe was van de sessie daarvoor; Het rustig zitten in de auto was voor mij voldoende om toch weer helder en fit met de 2e race te beginnen.
Toen we uiteindelijk mochten, was het ook een gehaast van jewelste. Geen 5 minuten bord van te voren, nee, het fluitsignaal ging, auto starten en we konden richting start-grid om met de omwarmronde te beginnen. Nu was de motorolie nog niet helemaal op temperatuur...
De startlichten gingen uit, ik maakte een prima start.. Maar zag toen dat de oliedruk wel érg hoog was. Ik balen.. zat er nogsteeds lekker bij, maarja, we hadden nu eenmaal een afspraak; wanneer ik iets geks hoorde of zag zou ik naar binnen komen.. wat ik dus maar heb gedaan. En, waar Harold nog niet was aangekomen! Dus na zeker een minuut nutteloos stil te hebben gestaan in de pits kwam Harold. Ik vertelde hem van de oliedruk. Bleek geen enkel probleem te zijn, ik was dus voor niets naar binnen gegaan. Ach ja. Wel weer terug de baan op gegaan, maar met 2 rondes achterstand was dat wat de race betrof redelijk kansloos. Wel nog lekker gereden, en nog veel mensen kunnen inhalen, denk dat ik weer aardig op mijn oude plek ten opzichte van de rest was..
Totdat ik in de bocht zonder naam rij, wil op schakelen.. en geen tractie heb. Omdat een tel daarvoor Guus van de baan af was gegaan (Bleek zich verremd te hebben) dacht ik misschien dat er een plas olie lag. Dus voorzichtig een stukje doorgereden, opgeschakeld.... en er gebeurde weining. De auto hobbelde vreemd, kon nooit goed zijn.
Snel de auto geparkeerd, uitgezet, en gekeken of ik misschien een kapotte band had? Ook dat zal me nog wel een keertje overkomen, maar vooralsnog geen idee hoe dat voelt. Maar dat was niet het geval. De baanpost die toen naar me toe kwam vertelde me dat het wellicht het dif was; er kwam rook onder de auto vandaan. Oei. Dat was toch niet te hopen, dan betekende dit het einde van het raceseizoen 2013!
Eenmaal teruggesleept met een angstaanjagend rammelende aandrijflijn kwam Ron tot de konklusie dat het "slechts"een homokineet was, iets wat makkelijk te repareren was. Wat een opluchting!

De 3e race heb dus gemist, Guus is wel gestart maar die is helaas ook voortijdig uitgevallen met een stel afgebroken stuurstangen.

Al met al een geslaagde dag wat betreft de Esprit te testen en beter te leren kennen. Heb het enorm naar mijn zin gehad, en kijk nu al uit naar het volgende evenement: de ADAC Westfalen Trophy op de Nürnburgring in Duitsland!

Zie ook hier voor de filmpjes van de eerste race.

Naschrift; inmiddels weten we dat de complete aandrijfas van de Esprit vervangen moet worden. Voor de zekerheid doen we direct beide kanten, en dan aandrijfassen van een V8. Dit in verband met het hoge koppel van de auto. Alles is al besteld, dus de auto is weer ruimschoots klaar voor de Nürnburgring. Wel nog wat folie van de auto afhalen, de bumper is nog altijd zwart, en wellicht nog even met een spuitbusje groen de "kale"delen in de kleur spuiten. Toont toch net wat beter!