Britisch Race Festival, Circuit Park Zandvoort, 3-4 oktober 2015

Met prachtige weersvooruitzichten vertrokken we al op vrijdag middag naar Zandvoort om deel te nemen aan het Britisch Race Festival. Zo konden we de tent nog opbouwen zonder de volgende dag al te veel te moeten haasten. En daarna lekker aan het strand eten en aldaar blijven slapen. In een hotel dan. Geen verkeerde vooruitzichten!
Zo gezegd, zo gedaan. We vonden een mooi rustig plaatsje op de paddock, ook fijn voor onze pup Muffin die voor het eerst mee ging.

De volgende dag bijtijds uit de veren; briefing om 9.30 uur, en vrije training om 10.30 uur. Nu dachten we, laten we lekker naar het circuit wandelen! Dat was dan weer niet zo handig.. Bij de toegang werden we geweigerd; de hond mocht niet op het circuit. Pardon?? We zien altijd zoveel honden aldaar lopen? Na wat aandringen en de belofte de hond heel de dag in “de trailer te laten “ (welke trailer?) mochten we door. Dat was voor mij dan niet zo’n lekkere start. Vienne zou er niet bij zijn dat weekend, vond ik eigenlijk al minder leuk, maar dan zou onze hond er ook al niet bij mogen zijn?
Affijn. Het was gelukt. De briefing. Oeps. Vergis ik me daar, dat we onze elektrische step niet bij ons hadden, en ik moest lopen naar de briefings ruimte. Nou, dan maar een sprintje trekken, samen met Klaas, die was ook aan de late kant. Jammer dat ik toch te laat was, maar goed. Kan iedereen een keer overkomen, toch?
De briefing was kort, deden ze goed, dus daarna omkleden en hup, in de auto.
Het weer was inderdaad zoals was voorspeld; prachtig blauwe lucht, met een prima temperatuurtje. Nog zeker niet te warm, voor het rijden waren het echt perfecte omstandigheden.

Toen we de baan op mochten zag ik wat ik had gemist met de briefing; we werden eerst in de pits opgevangen, en van daar uit zouden we starten.  Nu had ik dit detail gemist, maar de rode lampen waren toch duidelijk; de pits in. Echter, voor een aantal anderen was het minder duidelijk, en die reden vrolijk door. Zal de wedstrijdleider weer niet blij mee zijn geweest, vooral omdat dit niet de eerste keer is dat dit mis gaat!
Eenmaal met de Sunbeam op de baan was het eerste wat me te binnen schoot.. ”jemig, wat stuitert de auto!”. De auto had nog de set-up van Le Mans, en daar had ik met Harold afgesproken om de auto, na er goed over nagedacht te hebben, zo strak mogelijk af te stellen. Daar hadden we nog niets aan veranderd, mede omdat het nieuw is dat we (zo makkelijk) de schokdempers kunnen afstellen.
Dus een erg strak afgeveerde auto, op het asfalt van Zandvoort wat echt steeds slechter lijkt te worden. Zelfs in Bos Uit (sorry lieve lezers, ik doe niet aan die moderne bocht namen!) zat nu een riggel/hobbel, niet fijn. Ook het aanremmen op de Tarzan ging moeizaam, de auto vloog alle kanten op. Nu had ik al gezien dat dat aan het wegdek lag, maar toch. Ik moest hier iets mee doen, in een race situatie is het niet wenselijk om zoveel meter nodig te hebben, enkel om te remmen! En ook niet als je ziet met wat voor snelheid je aankomt, op de Tarzan (in mijn dat weekend snelst geklokte ronde); 207.6km/uur! Dan wil je de auto toch goed onder controle hebben.
Na een paar rondes naar binnen gekomen, bandenspanning was wat hoog, daarna nog 1 rondje gereden en was het al weer klaar.
Al met al ging het prima, reed een tijd van 2.05, voor mij een goed begin. Uiteraard moesten er nog wat seconden af, maar dat zou vast wel goed komen!
De kwalificatie zou pas om 14.30 uur plaats vinden, dus tijd genoeg om wat te eten en met Harold te overleggen wat te doen met de afstelling van de auto. Na wat overleg ging ik de remdruk een flink stuk naar achteren brengen, en de schokdempers werden losser gezet. Dat zou het een en ander beter moeten maken.

Tijd ging toch wel erg snel, voor ik het wist moest ik weer omkleden. Nu hadden we instructies om bij iedere sessie, dus ook de training en kwalificatie 20min van te voren aanwezig te zijn, maar dat leek me wat ruim. Dus een kwartier voor tijd stapte ik in mijn auto…. En startte die niet! De benzinepompen deden het wel, maar er gebeurde gewoon niets met het indrukken van de startknop! Harold direct onder de kap kijken.. Was hij kennelijk tegen een stekkertje aangekomen met een spannen van de V-snaar, en was het kabeltje los gegaan. Deze weer vast gemaakt, en voilá, de auto startte weer. Maar wel nu aan de late kant. Ik reed naar de paddock, Harold zou mijn helm en HANS systeem meenemen, maar eenmaal daar uit de auto geklommen kreeg ik te horen dat ik me gereed moest maken. “ehm.. dat gaat niet want mijn spullen zijn er niet”. Dat leverde me een strenge blik op van de official, gelukkig zag ik in de verte al Harold en onze inmiddels gearriveerde gasten Nicole en Bjorn aankomen, dus ik maakte een gebaar, dat ze op moesten schieten. De official gebaarde met me mee,  was genoeg om Nicole aan het rennen te krijgen om de spullen te brengenJ
Terwijl ik me afvroeg wat er zou gebeuren als ik het niet zou redden, werd er nu toch wel erg dringend naar me gewezen dat ik de baan op moest; iedereen was al weg. Dus terwijl ik nog mijn handschoenen aan het aantrekken was ging ik maar al stapvoets richting hek.. En mocht er nog door. Nog op tijd in de pits, ik had het gered!
Eenmaal weer op de baan zat ik snel in een mooi ritme, en wist mijn rondetijden netjes op de bouwen, iedere keer een seconde eraf. Met als snelste rondetijd 2.02:75, daar was ik toch erg blij mee! Het aanremmen op de Tarzan bocht ging nu al een stuk beter, en het gestuiter hier en daar was minder.
En… ik had een drempel overwonnen… Ik zeg met regelmaat; ik ben geen held in de Sunbeam. En dan al zeker niet op Zandvoort. Ik vind Zandvoort een eng, gevaarlijk circuit, met op de riskante plekken te weinig uitloop. Het zal allemaal wel meevallen als je weet wat je doet (en ik ga er dan maar even van uit dat ik in ieder geval genoeg ervaring heb om dat te weten..) maar toch. Neem alleen al het stuk richting Scheivlak. Het gaat daar hard.. Het is smal. Geen asfalt of grind erlangs, alleen vangrail. En dan wat knikjes erin, en niet te vergeten; veel hobbels. Nog nooit heb ik daar vol gas gegeven. Om de simpele reden dat ik dat niet durfde. Maar nu heb ik dat wel gedaan! Moest me er wel echt toe zetten, en uiteindelijk kreeg ik er zelfs lol in en was de angst weg. Alleen het laatste stukje was nog lastig. Daar zijn zoveel hobbels dat ik toch het gas maar los liet. Dat moet toch haast wel verkeerd gaan, op die snelheid? Of dat wel of niet goed of nodig was kon niemand mijn zeggen.. Vooralsnog was ik al blij dat ik eindelijk eens gas gaf, daar, naar boven toe!
Idem wat betreft de combi Kumhobocht & Bos uit; ook daar gaf ik nu meer gas. En de hobbel einde Bos uit begon ook wat te wennen. Progressie!
Mijn tijd was overigens goed voor een 9e starttijd, prima positie als ze ziet waar tussen ik stond.
Ik had overigens nog een “blond momentje”. Zo nu en dan kijk ik op de klok op de start/finish, om te zien hoeveel rondes we nog mochten. Op een gegeven moment stond er 17 seconden.. Dus ik dacht, oh, dat kan ik geen volle ronde meer rijden.. En is het klaar (!). Dus ik ging van mijn gas af.. reed rustig mijn rondje uit. Maar! Iedereen haalde me links en rechts in met een noodvaart! Ik werd er zelfs geïrriteerd van; wat een malloten zeg! Pas toen we bij post 18 niet naar binnen werden gehaald drong het tot me door dat het nog helemaal niet klaar wasJ.

Voor die dag was het programma klaar. Er zou nog een BBQ zijn op het circuit, maar het was onduidelijk of die door zou gaan. Dus wij zijn lekker naar het strand gegaan waar Muffin, onze pup, kon kennis maken met de zee, en we dan daarna weer in een restaurant aan zee konden eten. Het werd een heerlijke middag/avond, en rond tien uur die avond lagen we allemaal weer in bed, uitrusten voor de volgende dag met 2 races op het programma.

De zondag begon met veel mist, en een  zonnetje die moeite had er door heen te prikken. Niettemin, leek het weer een prachtige dag te worden.
We moesten om 10.45 rijden, ongeveer een half uur van de voren op de startopstelling, wat ik nu natuurlijk braaf deed. Wilde niet de mensen van de baan het idee geven dat ik geen respect voor hen dan wel de regels had.
Toen de race ervoor werd afgevlagd kregen we het signaal, maak je gereed. Maar omdat er een kwartier tussen alle races zat was dat toch echt wat te vroeg. Dus iedereen in de auto… en wachten. En wat duurt dat lang dan! Gelukkig reed alles nog wel op tijd, dus iets voor 10.45uur mochten we de baan op. Er zouden weer rollende starts zijn, beter voor de veiligheid en voor het geluid. En ook voor de Sunbeam! Sinds de nieuwe versnellingsbak eronder zit heb ik de staande start met de lange eerste versnelling helaas nog nooit echt vlekkeloos kunnen doen. Wellicht ook omdat er weinig te oefenen valt; tegenwoordig is 80% van alle evenementen met een rollende start.
De start… Ging erg goed! Het veld maakte flink vaart, dus kon mooi aansluiten en de aansluiting behouden in de eerste paar bochten. De Camaro van Jan Schippers kon ik voorblijven (dat is echt een kanon!), eigenlijk was dat mijn grootste “zorg” voor de start.
Toen de eerste klim richting Scheivlak..ik had betere grip en acceleratie dan de Porsche van Hans vd Graaf voor me, en kan mezelf naast hem positioneren. Ohjee, wat nu dan, moeten we samen dat stuk rijden? Nee, want het wordt erg smal, dat betekent dat we beiden dan van het gas af moeten. Maar, ik hou stand dit keer! Dus keer op keer vertelde ik mezelf.. Laat ‘m staan..laat ‘m staan.. En yes! Hans was degene die het gas los liet. Voor het eerst ben ik degene die eens de weg ongestoord kan vervolgen! Oprecht blij met het feit dat ik weer een stapje verder ben in het algemeen qua racen rij ik verder, het Scheivlak door. Stukje verder, in de Vodafone bocht, weet ik ook, buitenom, naast de Ford GT40 te komen. Het is vooral de wegligging in de bochten waar die auto moeite heeft; eenmaal weer recht reed hij met gemak weer een stuk voor me. Vervolgens haal ik (onbegrijpelijk..) de snelste deelnemer van het veld in, een Porsche, de Ford GT was Jordan met zijn Supra voorbij, en sloot ik aan bij Jordan. Daar reed ik een paar rondes bij in de buurt.. Tot Jordan de Ford weer in haalt. Weer een paar rondes verder zie ik de Ford GT richting het Scheivlak akelig glijden, denk dat de bestuurder toen ook schrok, want ineens kon ik deze weer inhalen in het Scheivlak!
Daarna reed ik, op het inhalen van een enkele achterblijver, grotendeels in niemandsland. Ik was in de veronderstelling dat de Ford er gewoon niet meer aan kon komen, misschien problemen met de banden en daardoor achter me bleef rijden. Dit klopte deels. Hij had simpelweg bedacht, zo hoorde en zag ik achteraf.. blijf gewoon achter de Sunbeam plakken, tot de laatste ronde, en dan geef ik weer gas. Op het rechte stuk. Zodoende haalde hij me met een noodgang in de laatste ronde in, zal eerlijk zijn, voelde me een tikje genaaid!
Ik finishte uiteindelijk wel op de 7e plaats, prima resultaat!

Wat ik haast vergeet te vertellen; de eerder genoemde snelle Porsche had me intussen weer ingehaald. En ik hem. Die man kon ik echt niet meer serieus nemen toen ik hem wéér in mijn spiegel zag opduiken! Dus heb die Porsche een halve ronde achter me gehouden. Dacht ik. Achteraf bleek het niet de witte Porsche te zijn maar de zilverkleurige van Peter Stox. Die nogal verbaasd was dat ik zo fanatiek verdedigde. En, zo vertelde hij ook later, bang was dat ik ons samen van de baan zou vegen. Nee, Peter, dat zou ik nooit doen. Niet als het aan mij ligt! Ik heb hem toen maar uitgelegd waarom ik dit had gedaan, en dat het niet echt mijn stijl is om een snelle achterblijver te blokken. Niet als deze vele malen sneller is.





Race 2; weer op tijd opgesteld ..maar dit keer lang wachten. Knap; slechts 3 raceklassen en dan nog was het 15 minuten uitgelopen. Ongetwijfeld om de baan vegen, want die was me toch vies!
De start ging niet helemaal zoals ik hoopte. We waren bij de briefing gewaarschuwd; 2 aan 2 tijdens de rollende start, als ze zouden zien dat bij de eerste doorkomst iemand een plek gewonnen had zou er direct een penalty uitgedeeld worden. En wat gebeurde er tijdens de start? De Ford GT die schuin voor me startte (ofwel 1 positie voor me) reed niet door. Wellicht was zijn auto toen al stuk, want in de eerste bocht viel hij al uit. Maar goed; dat betekende dus dat ik niet hem mocht passeren voordat het licht uitging, maar de rest kon wel al gas geven! Lastig. Gelukkig duurde het dit keer een eeuwigheid dat het licht uitging (valt me nog mee dat de leider van het veld überhaupt heeft kunnen zien dat die uit ging!) en was het tempo veel lager als de eerste race, dus viel er niet een al te groot gat. De Camaro kon ik de eerste bocht nog schuin achter me houden, alleen in de Gerlach kwam hij me voorbij. Nouja, prima dan. De aansluiting met Jordan kon ik wel pakken, en zou dat de hele race behouden.
Vlak voor de Gerlach lag overigens zo ontzettend veel rommel! Oliesporen, koelvloeistof, ik weet het allemaal niet, maar daardoor wilde de Sunbeam in de Hugenholtzbocht de hoek niet om, en zelfs achterin het circuit had ik er nog last van!
Inmiddels was Hans de Graaf met zijn mooie Porsche ook aan mijn staart verschenen. Af en toe zag ik hem naast me proberen te kruipen richting Scheivlak, maar dat zette hij niet door. Op een gegeven moment pakt hij kennelijk meer snelheid mee in het Scheivlak en zet zijn auto naast die van mij voor de Malboro bocht. Dat deed hij erg netjes, kan niets anders er van maken. Ook Jordan weet hij nog te verschalken, Hans was op dreef!
Achter me was nu een rode M3 opgedoken, maar die kwam verder niet veel dichterbij. Zo reden we de hele race redelijk dicht bij elkaar.
Inmiddels werd het tijd dat ik eens vóór de Supra kwam te rijden..dus in de Audi S bocht probeerde ik een actie voor te bereiden. Ik hield de auto daar wat binnen, had al gezien dat ik, ongeacht de plek waar ik in de bocht rij, veel beter wegkom, ga vroeg op het gas.. en kom naast Jordan te rijden. Hoe dat dan verder moest had ik nog niet over nagedacht, maar helaas. Dat was ook niet nodig ook; Albert met zijn Trabant reed daar, rechts; ik moest van het gas af, Jordan kon door. Volgende poging ..zelfde plek. Weer binnen gebleven, gas erop. Yes! Ik zat er weer naast. Niet naast me kijken, vind het altijd lichtelijk intimiderend als mijn buurman dicht naast me komt rijden, zeker met zo’n grote auto. En of ik misschien wist dat Jordan een verkeerde lijn zou rijden na zoveel rondjes achter hem gereden te hebben, geen idee. Maar we sturen allebei in, en Jordan zwenkt uit naar buiten en ik steek de auto meteen binnendoor en zit er nu aan de binnenkant naast! Ik mag het niet zeggen over an mezelf, maar vond het een briljante actie! Jammer dat vervolgens de Supra dicht op me kruipt, en ik niet het vertrouwen had hier heelhuids uit te komen, en ging van mijn gas af. Alleen ik had nooit vermoed dat we daarna, een ronde te vroeg, afgevlagd zouden worden! Ik weet niet of het had uitgemaakt, of ik de auto dan wel had laten staan.. Maar goed. Het maakt niet uit. Ik was weer een stapje verder, kon voor mij wat leuke acties ten uitvoer brengen zonder dat ik er steeds over nadenk dat iemand op me kleunt.
Uiteindelijk bleek ik 7e geëindigd, op dezelfde plek als waar ik van gestart was. Mede doordat Jan Schippers onder geel had ingehaald, die kreeg 10 seconden aan zijn broek en daar 2 of 3 plaatsen mee verloor. Zo gaat dat!

 

Al met al was het een super weekend. Het weer was prachtig, er werd erg sportief gereden, en de auto deed het voorbeeldig en is nog heel. Dat is mooi, want het volgende raceweekend komt snel, over 3 weken al weer! Tot dan!
Zoals altijd gaat dank natuurlijk uit naar de heren fotografen, dit zijn er dit keer meerderen, ik weet eigenlijk niet eens precies wie allemaal. Ook naar Harold, voor zijn hulp met het analyseren van de rondes en zo me bewuster te maken van de verbeterpunten onderweg, Ingrid voor de altijd goede verzorging van de catering. En natuurlijk Ron, Muffin, mijn gasten dat weekend, en de mede-rijders die dit weekend weer tot een top evenement maakten!

Zie ook hier voor de filmpjes van de races.