Hockenheim Historic, Jim Clarc Memorial, 15-17 april 2016

 

Zoals meestal gebruikelijk is voor evenementen die wat verder weg zijn, vertrokken we al op donderdag naar Hockenheim. Minder gebruikelijk was, dat we met 2 raceauto’s gingen! Zowel de Sunbeam als de Esprit mochten mee. Ron ging in de Sunbeam rijden, ik ging de Esprit testen. Testen, immers, dat was er nog steeds niet van gekomen. En als er dan ook nog eens echt gereden kon worden was dat een meevallertje.
We gingen vroeg, zodat we die middag ook nog eens een vrije training konden rijden. Dus toen we rond een uur of 14.00 uur aankwamen, was er nog heel veel ruimte op de paddock om onze tent op te bouwen. Wat een luxe! Dit keer een extra grote tent, immers, totaal 3 auto’s (Ruben vereert ons dit seizoen weer met zijn aanwezigheid) en we zouden aardig wat gasten krijgen.
Na het opbouwen samen met Ron ingeschreven voor de training, en om 16.30 uur gingen we de baan op. Ron om de voor hem onbekende baan te verkennen, ikzelf zoals gezegd om de Esprit te testen. Ik had met Harold afgesproken dat ik na 3 ronden binnen zou komen voor de banden temperatuur… Maar eenmaal binnen liep het net even anders. Harold liep naar me toe, ik wilde verslag doen (de auto was ineens flink onderstuurd, iets wat kwam doordat de splitter er onder uit is gehaald) maar ineens had Jan (Ruben zijn monteur) wel erg veel haast om achter de auto te komen, Harold ook, en kwam er rook achter de auto vandaan. “Uit, uit!” werd er geschreeuwd.. Het zijn van die onwerkelijke momenten dat (bij mij in ieder geval) het toch even duurt voor het kwartje valt. Uit! De auto moest uit. Brand! Harold had de blusser al uit de auto gehaald, en ik wist niet hoe snel ik eruit moest klimmen. Dat was schrikken zeg. Fijn begin van het weekend…
Harold had isolatie om de intercooler gedaan, met het idee de inlaattemperatuur zo wat lager te houden. Helaas werd het daar zó warm, dat deze (zogenaamd hittebestendige) isolatie in de fik was gevlogen. Gelukkig was er verder geen schade, en nadat Harold alle verbrandde materialen verwijderd had  kon ik de volgende dag de reguliere training gewoon rijden. Buiten het feit dat er een brandje geblust moest worden, was er trouwens ook iets mis met de remmen. Harold had gezien dat de remmen rood opgloeiden als ik voorbij kwam bij de start/finish. Huh? Rood? Op een plek waar ik (nog) niet rem? Ofwel, de remmen bleven hangen. Wellicht dat dit ook bij heeft gedragen aan het feit dat de auto zo onderstuurd was.
Ron daarentegen had probleemloos kunnen rijden met de Sunbeam. Wel erg wennen aan de baan, allicht, hij had daar nog nooit gereden, maar verder was dat prima gegaan.

Die avond sloten we, traditioneel, af bij de Italiaan. Blijft een goede tent!

De volgende moesten we 2 keer rijden. Om 12.35 uur, de vrije training, en dan mochten we om 17.55 uur aantreden voor de kwalificatie. Wat laat, maar verder prima verspreid over de dag. Alleen het weer! Het weer was ronduit vreselijk. Die dag ervoor was het prachtig, maar nu goot het de hele ochtend. En nog erger; de vooruitzichten waren alles behalve goed. Zouden we dan voor het eerst op Hockenheim in de regen moeten rijden?
Vooralsnog waren de weergoden ons goed gezind. Einde van de ochtend werd het droog, zonnetje erbij, en we mochten een droge baan op. Ron voor mij uit.. Toch bijzonder om dan ineens de Sunbeam voor me te zien rijden! Na even van het uitzicht genoten te hebben na de Spitzkehre erlangs, en gas! Gisteren had ik weinig kunnen oefenen met de Esprit, moest er nu toch echt van komen. Maar helaas. Bleek dat er bij de 2e doorkomst al rook onder de auto vandaan kwam (althans, Harold dacht dat het rook was). Dat is dan toch een lastig puntje van de Esprit; motor achterin, dus bepaalde zaken mis je echt! Anyway. Ineens een grote knipperende melding voor mijn neus iop de dispplay van de STACK (oeps.. even niet op gekeken); Temperatuur te hoog, 115 graden. Ohjee. Dus ik dacht.. Ik rij rustig mijn ronde uit, heeft de auto wat meer koeling (…) en ga de pits in. Het idee was goed, althans, goed bedoelt, maar aangezien er geen druppel koelvloeistof meer in het systeem zat, werd er ook niets meer gekoeld. Bij nadere inspectie bleek een koelslang kapot te zijn. Typisch; ik had het er nog met Ron over gehad. Net als bij de Sunbeam maken we de fout om van alles te vervangen.. Behalve de koelslangen. Je zal toch maar weer aan de kant komen te staan…
In de pits gewacht op Ron; die had weer lekker gereden. Hier en daar wat dwars de bocht uit, maar zij tijden werden steeds beter, ging gewoon hartstikke goed! Ook voelde hij zich op zijn gemak in de Sunbeam, wat dat betreft was het een goed idee om hem in de Sunbeam te laten rijden.

De Esprit weer teruggeduwd naar de tent, en Harold kon weer aan de bak. Slang vervangen, systeem weer vullen, en dit keer veranderde hij ook de hoogte van de achterkant, omdat de Esprit nog steeds flink onderstuurd was.  En dan een paar uurtjes wachten, en wat rondkijken op het terrein. Je ziet dat sommige dingen wat minder zijn geworden, de afgelopen jaren, maar het blijft een leuk evenement met veel historisch materiaal te bekijken!
Verbazingwekkend genoeg bleef het die paar uurtjes droog, en zodoende konden we weer op slicks de baan op. Voor de kwalificatie. Ron weer voor me, altijd leuk, en na het lange rechte stuk daarvoorbij en de remmen en banden intussen ook aardig opgewarmd. Alleen..helaas, helaas. Niet alleen de remmen en banden waren weer opgewarmd. Eén ronde verder was de temperatuur van de motor al weer 106 graden, dus het feest was al weer klaar voor mij.
Ron kon lekker zijn rondjes rijden, is ook niet binnen geweest, reed de kwalificatie met een snelste rondetijd van ???, goed voor een 16e plaats. Ik stond erachter in race 1.

Bij de Esprit hadden we het vermoeden (en hoop) dat er toch nog lucht in het systeem achtergebleven was. Dus weer ontluchten.. En daarna genieten van de kookkunsten van Ingrid. Inmiddels was de groep die dag trouwens gegroeid, Bjorn en Nicole en hun dochter Laureen waren er nu ook bij, en Erik en Leo ook. Wat een gezelligheid! En het werd de dag erop nóg beter, vrienden van Harold en Ingrid, Richard en Ursula, kwamen ook een dagje kijken. EN dan uiteraard Ruben en Jan erbij, het was wat dat betreft een top weekend vol gezelligheid!

Helaas was de dag erop een eindeloze.. we moesten pas om 19.00 uur rijden, wat zelfs nog een half uur uit liep. En als het dan het grootste gedeelte van de dag regent, is het ook op Hockenheim maar een troosteloze bedoening. Koud ook, vooral als het vocht in je schoenen trekt. Daarom was ik best wel blij dat ik mijn racepak weer aan mocht trekken! Lekker warm!
Het zou voor Ron de eerste keer met een rollende start worden. IK stond schuin achter hem, maar helaas was degene voor me en naast me zéér behouden met de start, ze lieten een groot gat vallen, en ik mocht er niet zomaar voorbij (kan immers niet zien wanneer het licht op groen gaat). Dus Ron was onderhand al bij de eerste bocht, toen moest ik het rechte stuk nog opdraaien! Gelukkig neemt de Esprit fijne stappen, dus was er snel weer bij. Had me voorgenomen, omdat de kans op wederom een warme motor groot was, de tijd die ik had zo goed mogelijk te benutten. Dus gas erop..voor zover ik dat verantwoordelijk acht met een auto waar ik amper in gereden heb. En ja, die ene ronde heb ik lol gehad! Wat een fantastische auto is het toch! Zoveel meer balans als de Sunbeam, en grip hoogstwaarschijnlijk ook. Ook wat dingen waar ik aan moet wennen, de lijn moet iets minder hoekig gereden worden als de Sunbeam.. Niettemin; fijn! Reeds na de eerste doorkomst was de temperatuur al 100 graden.. En heb mezelf toen 1 volle raceronde gegund. Nouja.. 3 bochten. Want de temperatuur steeg weer zo snel dat ik uiteindelijk daarna toch maar weer van het gas ben afgegaan.. en de pits in ben gereden. Daarna snel de auto naar de tent gebracht, en terug naar de pits gehold, om Ron te zien rijden! Jammer genoeg was intussen de Sunbeam een vreemd geluid gaan maken, aldus Ron. En kreeg hij de auto ook niet meer goed in de versnelling. Dus, een ronde verder kwam hij binnen. ZO buiten de auto hoorden wij er niets geks aan, maar het was duidelijk dat er iets stuk was.
En zo stopte voor ons beiden het race weekend. De Esprit moest toch wat grondiger nagekeken worden om uit te sluiten dat de koppakking lek was, en de Sunbeam was al niet meer rijdbaar.
We zijn de dag erop nog wel gebleven, om Ruben te zien, maar we hadden er wel voor gezorgd dat alles al opgeruimd was, zodat we direct erna konden gaan rijden. Niet op het circuit, maar naar huis.

Al met al een weekend waar het weer tegen viel, de techniek vooral wat de Esprit betreft ons in de steek liet, maar wel veel gezelligheid hebben gehad!

Inmiddels is de bak van de Sunbeam opengemaakt; er bleken tanden van de tandwielen afgebroken te zijn, maar een directe oorzaak was niet te vinden. Om alles uit te sluiten wordt het gehele binnenwerk vervangen. Bij de Esprit is inmiddels gebleken dat er een vreemde substantie in de leiding van de waterpomp zat, en dit hoogstwaarschijnlijk overal in zit. Met allerlei middelen is geprobeerd het te reinigen maar tot op het moment dat ik dit neer schrijf, zonder succes.
Volgende evenement is op Spa, de Spa Summer Classic. Met welke auto ik ga rijden is nog niet bekend, voorkeur gaat uit naar de Esprit, om te zien of ik me die auto “eigen kan maken”. Maar mocht die niet op tijd klaar zijn dan wel 100% goed (getest) is, gaat gewoon de vertrouwde Sunbeam mee. Beide hebben voor en nadelen, omdat ik het circuit van Spa niet ken. Wordt vervolgd!