Le Mans Story, Le Mans Circuit, 4-7 juli 2013

Donderdag ochtend, 8.00 uur vertrokken we richting Le Mans, onderweg Guus opgepikt, en zo zouden we gezamelijk de reis maken. Een bijzonder weeken; Le Mans is toch een bijzonder circuit wat sfeer betreft, bovendien had ik dit keer niet mijn geliefde Sunbeam bij me; het was de Esprit die ik aan de tand mocht voelen. De Sunbeam was de maand ervoor helaas kapot gegaan, een drijfstang (onder andere) is door de motor naar buiten gekomen, en toen was het over en uit. Of de Sunbeam dit seizoen nog ingezet zal worden valt te betwijfelen..

Affijn, op naar Le Mans. Een lange rit, en na 9 uurtjes rijden kwamen we aldaar aan, rond een uur of 6. Een mooi tijdstip, zo konden we nog alles uitladen en de tent opbouwen, en uit gaan eten. De volgende dag waren 2 vrije trainingssessies gepland, één om 10 uur en eentje om 11.00 uur. Verder nog een training om 17.00 uur, maar ons was verteld dat die bij het evenement hoorde, ofwel, niet voor betaald hoefde te worden. Niets was minder waar, iedere training was tegen betaling, dus samen met Guus 2 sessies ingekocht, die van 11.00 uur en die van 17.00 uur.

De tijd vloog voorbij, voor we het wisten was het al tijd. Op naar de baan.. Vol goede moed, en vol vertrouwen. Jammer dat het dan toch weer tegenviel om de baan te herinneren. Net als 2 jaar geleden was er 1 punt wat ik concequent compleet vergat, en op wat andere plekken liet ik me ook verassen. Ook de auto werkte niet mee; steeds waren er meldingen die aangaven dat de brandstofdruk niet voldoende was. Iets wat, zo dacht ik, verholpen had moeten zijn. Dus niet. Omdat ik steeds die brandstof meldingen kreeg, had ik verder weinig gelegenheid om naar de oliedruk te kijken; op Assen was gebleken dat de oliedruk af en toe zorgelijk laag werd. Maar, dit werd afgedaan als een probleem met een slang, die slang werd vervangen, dus we wisten niet beter dat het probleem opgelost was.
Tussen al de foutmeldingen door was het wel geweldig.. ach, wat accelereert die auto toch. Dit keer op mapping 2, komt neer op bijna 400 pk! Is echt indrukwekkend, wat een stappen een auto dan neemt. Maar feit blijft wel dat het ook de bocht omgestuurd moet worden, en met 1250 kg is dat toch een heel ander verhaal als de 250kg lichter wegende Sunbeam! Even wennen dus, maar ik had nog meer dan genoeg rondes te rijden. Dacht ik.
Ineens begon de motor 10 minuten voor tijd de ploffen... en deed verder niets meer. Met de brandstofmeldingen in het achterhoofd maakte ik me niet al te veel zorgen; het had iets met de brandstof te maken, dus als het goed is was er verder niet zo heel veel aan de hand. Als je tenminste niet meetelt dat ik de auto langs de baan moest parkeren en afgesleept moest worden!

Eenmaal terug op de paddock vroeg onze monteur, Harold, zich af of misschien de brandstofpomp het aan het begeven was. Zou niet best zijn, want dan kon het weekend wel eens voortijdig stoppen. Dat de brandstof op was leek ons sterk; er was 40 liter getankt. voor totaal 12 rondjes moest dat toch ruim voldoende zijn! Het bleek toch anders te zijn. Er zat geen druppel benzine meer in! Jammer dat ik de sessie niet af kon maken, maar een geluk dat er verder dus niets aan de hand was. Ook het inhouden kwam dan waarschijnlijk door het gebrek aan brandstof, want dat deed de Esprit ook zo nu en dan.
Er werd dit keer voldoende getankt, zodat ik in training 2 niet weer stil kwam te staan.
Een training, die dit keer véél drukker zou zijn als die ochtend. Ik ging naar de plek waar we moesten opstellen, zag de auto's..tjee. Het leek wel op het startveld van Le Mans 2011, met 46 auto's. Maar dit keer waren er wel 57 ingeschreven, dus niet gek dat het druk was!
Eenmaal op de baan was het ook slikken, met die drukte. Veel auto's, veel enorm snelle auto's. Wat dat betreft werd ik weer een paar jaar terug in de tijd geworpen, toen ik net met de Sunbeam ging rijden. Toen was ik (ook) niet snel, en werd ik ook heel de tijd links en rechts ingehaald. Niet fijn! En al zeker niet toen ik ineens zag dat de oliedruk op toeren toch weer ver terug zakte. Dat was in orde gemaakt? Helaas.. er was meer aan de hand dan enkel een niet goede slang voor de olie van het dry sump. Dus, naar binnen, en met Harold overleggen. Tja. Wat moet je dan. Voor zover ik had gezien zakte de oliedruk tot 2.5 bar, en we hadden afgesproken dat hij niet onder de 3 bar mocht komen, op toeren. Toen maar besloten om niet meer de baan op te gaan, en dat zou dan meteen betekenen dat die vrijdag voor mij het rijden op Le Mans al stopte!

Enigzinds teleurgesteld de auto naar de paddock terug gereden, omgekleed, en hier en daar een praatje gaan maken, mensen wilden weten waarom ik de pits niet meer uit was gekomen. Eén van de collega's merkte toen op dat de mensen van het team van Kevin Abbring, Nothelle, wellicht onderdelen hadden voor die oliepomp. Want inmiddels waren we al zover; het euvel moest door de oliepomp veroorzaakt worden. Een overdrukklep die niet goed werkt door eventueel een te slappe veer. Vervang de veer door een andere, stuggere, en het probleem zou wellicht uit de wereld zijn! Ik naar die mensen.. Ja, ze hadden wel wat bij zich, maar moesten de veer zien om dat met zekerheid te kunnen zeggen. Dus Harold moest aan de slag; olie aftappen, dry sump leidingen los, en dan kon je onder de auto bij de pomp komen met het desbetreffende onderdeel. Toen dat eenmaal gedaan was, had Nothelle inderdaad een andere veer, die moest ingekort worden, en dan na montage moest maar weer blijken of het ging helpen. Na een poos sleutelen kon de Esprit weer proefdraaien, en in ieder geval bleef de oliedruk nu (onbelast) hoger dan voorheen. Zou dit dan de oplossing zijn? Bij Nothelle had men nog gewaarschuwd; in praktijk kan het toch anders uitpakken, ofwel, onder belasting. Nouja, de volgende dag moest dat maar uitwijzen.
Die avond was er een geweldige bbq, georganiseerd door de Salooncars. Die mensen weten wat gezelligheid en lekker eten is! Goed geregeld, erg gezellig, en rond half elf gingen we terug naar het hotel.

Op zaterdag zouden we de kwalificatie om 12.00 uur rijden, en dan s'avonds om 20.00 uur de eerste race. Ik had helaas nog niet kunnen uitproberen wat ik wilde, door alle meldingen en problemen, en nam me voor omdat dat dan maar tijdens de kwalificatie te doen. Dan maar geen goede tijd, voor zover ik uberhaubt in staat was om dat te realiseren. Zo reed ik 2 jaar geleden met de Sunbeam 2.02 min. als snelste tijd, met de Esprit was ik op 2.07 min. blijven steken. Zo zie je maar; vermogen is niet zaligmakend. Als je het nog niet goed de bocht door krijgt, heeft het maar weinig effect.
Maar goed. Eerst moest blijken of de oliedruk goed bleef. dus de baan op.. auto warm gereden, en toen de oliedruk bekeken. Maar helaas; er waren zoveel foutmeldingen die met de brandstof te maken hadden, dat het scherm met de oliedruk weinig kans had. Dus ik naar binnen, vragen hoe ik dat met de STACK computer moest oplossen. Ik had al op een knopje gedrukt, dat had moeten werken. Dan maar in mapping 1 de baan op. Minder vermogen, 330 pk, en om onduidelijke redenen minder foutmeldingen. Direct zag ik dat het niet goed zat met de oliedruk. Weer terugval tot 2.5 bar of zelfs lager. Dus weer naar binnen. Met Harold overlegd; hij adviseerde me toch een paar rondjes te rijden, misschien viel het mee.. Dus ik weer de baan op, mapping terug naar 2, en gaan! Dit keer ging het beter dan de 2e traning. Ik kon me beter concentreren, de baan begon ik nu eindelijk uit mijn hoofd te kennen, en ik reed de lijnen beter en/of maakte minder fouten. Jammer genoeg mocht ook dit weer niet lang duren. Op een gegeven moment bleef de blow-off valve hangen, wat een akelig geluid, en wat nu te doen? Ik had geen idee, wat dat betreft merkte ik nu echt dat ik al die "moderne fratsen"zoals een turbo op de Lotus motor niet gewend was (blok is verder nagenoeg hetzelfde als wat in de Sunbeam zit!), en zette dus veiligheidshalve de auto maar aan de kant. Liever te kort rijden, dan weer te lang doorrijden en iets kapot maken.
Na de kwalificatie de auto weer geprobeerd te starten, dat was geen probleem, en zodoende kon ik de auto zelf terug rijden.
Eenmaal terug direct de data van de Stack uitgelezen, en toen zagen we waar ik al bang voor was; de oliedruk zakte nog steeds terug tot 2 bar of zelfs lager. Harold zijn ingreep die avond ervoor had helemaal niets uitgehaald, en het zou thuis verder bekeken moeten worden. Ik was klaar op Le Mans!


Achteraf realiseerde ik me dat de situatie met allerlei problemen eigenlijk helemaal niet vreemd was. Voor het eerst sinds de auto "herbouwd"is wat betreft motor, bak en remmen werd er écht mee gereden. En we hebben geen moment de tijd genomen om de Esprit te testen. Zodoende moest ik mijn verwachtingen van dit weekend achteraf bijstellen. Welliswaar heb ik niet zo veel kunnen rijden, maar.. er zijn een aantal problemen naar voren gekomen waar naar gekeken moet worden, en we weten in alle gevallen welke richting het gezocht moet worden. Niet dat het dan zomaar in orde is.. Zowel de meldingen van de brandstofdruk als de niet goed werkende oliepomp zal nog wel een zoekplaatje worden, maar wel weten nu in ieder geval wel wanneer het zich voordoet, en dus hoe we het kunnen testen alvorens we naar Zandvoort gaan, in Augustus.
En misschien wel het belangrijkste; de auto is verder nog heel! Iets wat ik vorige keer op Assen niet kon zeggen...


Tot op Zandvoort!

 

 

Een paar rondjes met de Esprit rijdens de kwalificatie: