Spa Summer Classic, 24-26 juni 2016

Normaliter schrijf ik mijn verslag thuis, na het racen, maar soms duurt het wel een week eer ik er aan toe kom. En dan vergeet je details! Aangezien ik nu in de tent, in de stromende regen op het circuit van Spa zit… (De hond heeft zere voetjes, een overdekte tribune is dan lastig te bereiken) Dacht ik; waarom niet nu al beginnen eraan?
Waarvan akte!
Donderdag zijn Harold, Ingrid en ondergetekende al vertrokken naar Spa, zoals wel vaker zou Ron de dag erop met Vienne komen, evenals Erik, Tim, Bjorn, Nicole en hun charmante dochter Laureen.
Die donderdag was een warme zomerdag. Dus de tent neergezet, alles uitgeladen en daarna naar het hotel van Ruben, Jan en Joost gegaan. Je zou daar prima kunnen eten. Dus wij erheen. Briljant restaurantje, op een heerlijk terras.. Wat kan het leven mooi zijn!

De dag erop zou zowel vrije training als kwalificatie gereden worden. Weersvooruitzichten veranderden met de dag, dus het was echt een verassing wat we gingen krijgen. Die nacht had het flink geregend en geonweerd, de baan was nog nat. En met de bewolking/mist zou het ook niet zo snel  drogen?
Gelukkig viel het mee. We moesten om 10.30 uur de baan op, en hoewel sommigen zeiden dat het glad was, en je wel degelijk kon zien dat er tussen het asfalt nog water lag, had ik nergens last van.
Nu, Spa.. Ik had daar, vreemd genoeg, nog nooit gereden. In de ca.7 jaar dat ik nu bij de YTCC rij, kwam Spa 2 maal op de kalender, en beide malen was de Sunbeam stuk. Dit keer had ik meer geluk. Helaas is de Esprit nog steeds niet klaar, we wachten op onderdelen, maar de Sunbeam wel. Dan is dan wel heerlijk vertrouwd! En warempel, de baan ligt me! Iedereen roept, het is zooo’n snelle baan, moeilijk enzovoort.  En tuurlijk, ik heb nog tal van verbeterpunten (en dan heb ik het nog niet eens over meer gas/later/harder remmen) maar voor een eerste keer reed ik een tijd van 3.04min, en dat was, zo bleek uit de tijdenlijst, helemaal niet verkeerd!
Helaas was het voor Ruben iets minder positief afgelopen. Die was al na een halve ronde uitgeschakeld, na uitgeweken te zijn voor iemand die ‘m niet zag, en daarbij flinke schade zowel voor als achter reed, op de “bielzen” die men tegenwoordig hier en daar langs de baan legt.
Om Ruben weer te laten rijden, zijn Ron en Harold (Ron was net aangekomen!) weer naar Harold zijn werk gereden, om onderdelen te halen.
Wat ook direct betekende, dat bij de kwalificatie zowel Ron als Harold er niet bij waren. Dat was gek! Gelukkig was Jan er om me te helpen daar waar nodig.
Helaas liep dat anders als we verwacht hadden…
19.00 uur, de kwalificatie. We staan te wachten..op een gegeven moment auto weer starten. Goh, zeg ik tegen Jan, wat loopt de Sunbeam hoog stationair! Tja, dat was hem ook opgevallen, maar weinig aan te doen. Seintje, we mogen de baan op. En ineens stopt de auto! Starten… Niets. Ik hoor dat ik geen benzine heb tijdens starten, met de problemen met de benzinepompen vorig jaar klonk het hetzelfde. Maar ik kon nog steeds de benzinepompen horen lopen. Vreemd. Alles maar een keer aan en uit, ook alle schakelaars.. Nog steeds niets. Stress stijgt..immers, als ik niet snel de baan op zou gaan, moest ik het halve circuit binnendoor rond om bij de pits te komen. En dan zou de helft van de kwalificatie al voorbij zijn! Even was het stil.. niemand weet meer wat te doen. En ik hoor ook de pompen niet meer! Dus ik zeg tegen Nicole, die naast me stond, zeg tegen Jan dat de pompen gestopt zijn. “zit er een zekering in”? Ja, vast. Maar waar…Ohja, daar aan de andere kant van het dasboard. Zekering weer omgezet, starten..YES hij deed het weer. Met vliegende vaart (letterlijk)door het hek, het mocht nog, was net op tijd.
Of het met het gedoe voor de start te maken had weet ik niet, maar het kostte me dit keer meer moeite om in een goed ritme te komen dan de keer ervoor. Ook ging ik ineens nadenken over bij Eau Rouge omhoog, dat hielp ook niet. Gelukkig kon ik na een rondje of 5 toch de knop weer omzetten, en rij ik mijn snelste ronde in 3.03:40. Helaas onder geel; degene voor me was al van zijn gas afgegaan, Ik mocht niet inhalen dus kon ook geen gas meer geven. Jammer!
Die avond gezellig met zijn allen op het circuit gegeten, Harold en Ingrid hadden gekookt. Alleen de reparatie van Ruben zijn auto viel tegen, dus pas tegen 23.00 uur gingen we weer naar het hotel. Waar de anderen al waren, die zaten buiten met een drankje. Dus nog een biertje genomen, en lekker douchen en naar bed.

De volgende dag was het droog toen we richting het circuit gingen. Zouden we zoveel geluk hebben? Nee. Helaas. Onderweg begon het te regenen, en dan met de lage temperaturen en hoge vochtigheid is de baan snel nat, en blijft ook een aardig poosje nat.
Tja, en wanneer ga je dan besluiten om toch naar regenbanden te wisselen? We moesten om 12.00 uur rijden. Iets voor half 12 begon het wat harder te regenen.. Mensen gingen toch regenbanden monteren. Maar wat ging ik doen? Om nou op regenbanden te starten en die vervolgens na 3 ronden kapot te rijden…
Het werden slicks. Spannend! Ben toch al niet zo’n held op nat, en dan nog op slicks..

Tijdens het wachten voor de start druppelde het een beetje..  en omdat het allemaal erg lang duurde ging ik met een bedruppelde ruit de baan op. Geen ruitenwisser aan, dat is niet echt het meest belovende onderdeel van mijn auto! Eerst een volle ronde over het circuit, naar de grid zelf. En dan wéér een ronde, opwarmronde en formatieronde, aansluitend de rollende start. Vond die eerste ronde erg overbodig, maar goed, zo doen ze dat op Spa.
De start op zich ging prima (helaas kan ik de beelden niet terug kijken.. had het verkeerde bestand weggegooid.. mis de eerste 2 ronden) maar wat ik me kan herinneren is dat ik wat ongunstig uitkwam, soort van opgesloten door 3 auto’s en kwam daarmee wat ongunstig uit in Eau Rouge. Dus even gelost en 2 auto’s laten gaan. IK had me voorgenomen eerst eens te zien hoe de baan erbij lag, dan eens kijken hoe mijn collega’s op de baan zich hielden (immers, deels met slicks, maar ook met regenbanden).. EN dat zo ook gedaan. De lijn was gelukkig droog, dus dat ging prima, alleen ernaast, met name in bochten, was het toch wel glad. Op een gegeven moment kwam ik bij Eric in den Bosch met zijn Porsche 944 en een Porsche 928 van de gastrijders, een Franse GT. Vond dat die laatstgenoemde Porsche wat rare acties deed, zowel qua lijnen rijden als de “omgang” met Eric. 1 keer zaten ze bijna op elkaar, leek alsof de een de ander niet zag.. Dus besloot even op gepaste afstand erachter te blijven. Eric kon er op een geven moment voorbij, en toen kon ik een halve ronde later mijn auto naast te Porsche zetten, in La Source. IK de buitenlijn, niet zo handig, maar geen probleem. Ik kon na de bocht direct aan de binnenkant ernaast komen.. drukt hij me in de muur! Wat een malloot! Afijn. We vervolgen onze weg. Omdat enkel de lijn droog was, heb ik even geen acties ondernomen, en op het rechte stuk maakte hij zich redelijk breed Dan schiet hij van de baan , bovenin na Eau Rouge. Ok, mooi, ik kon gas houden.. Laat hij zijn auto meer voor die van mij lopen, ik moet weer van mijn gas af. Grrr.. wat een irritante vent. Tuurlijk, dat heet “racen” maarja. Ik kon, kan, hier weinig mee! Weer een keer La Source. Helemaal buitenom dan. Weer duwt hij me weg. Pff…
En weer een ronde aansluiten. Frustrerend! Een ronde verder. Opnieuw La Source. Nu een andere benadering. Ik zet hem er weer naast, hij denkt ongetwijfeld dat ik weer hetzelfde ga proberen.. Maar dit keer rem ik de auto vrijwel dood, trek de auto écht haaks om, zodat ik een extreem korte bocht maak, en eerder op het gas kan. IK wist inmiddels al dat het eerste stukje weg accelereren met de Sunbeam sneller was als deze Porsche.. En het lukt! Ik ben er voorbij, en sla direct een groot gat. Erg in mijn nopjes, en hoop Eric weer tegen te komen. Maar helaas, de Porsche had me dermate opgehouden dat die ver voor me uit was, dus reed ik de laatste rondes, op wat achterblijvers na, in niemandsland. En toen kwam de finish vlag al. Lekker gereden, uit de auto met een grote glimlach!
Onze gasten gingen na de race weer weg, dus weer met een kleinere ploeg  naar het geweldige restaurantje gegaan waar we donderdag ook hadden gegeten. Gezellig!

De volgende dag was het eerste wat ik deed, toen ik wakker werd, naar buiten kijken. IS het droog? Ja. Maar of dat lang ging blijven.. Spa is toch berucht om zijn wisselvallige, wat onvoorspelbaar weer!
De race was om 11.30 uur, lekker bijtijds. Eerst nog met Harold langs Eau Rouge (wat een heel smerig watertje is wat daar onder de bocht door loopt..) naar boven gelopen, om de bocht eens goed te bekijken. Ik had toch wat moeite daar. Vond het niet eng of zo, maar eenmaal halverwege wilde de auto zo extreem naar buiten, en moest ik van mijn gas af en bij sturen. Dus iets ging er niet goed. Harold legde uit, dat ik de bocht “klassiek” instuurde, zoals zo velen. En daardoor slecht uitkom. Ik moest al veel eerder naar links, vanuit de linkerkant Eau Rouge in, verder over de curbs, en dan zo de auto ook beter de bocht doorgaan. Dat zou ik gaan proberen. Als ik in de gelegenheid zou zijn. Want om een race in te gaan, en dan zo’n bocht ineens volkomen anders te gaan rijden, tja, dat moet ik eerst ter plekke zien, of ik dat wel voor mijn gevoel kán doen. Met eventueel verkeer om me heen.

Inmiddels pakten zich donkere wolken boven het circuit. De buitenradar gaf een klein buitje aan. Tja, dat zou dan toch niet voldoende zijn voor regenbanden. Dus niet meer nagekeken, spullen aan, en richting startopstelling. Maar nee. De auto startte niet. En dan écht niet(s). Startknop indrukken… nog niet eens een klikje. Wordt een flauwe gewoonte, nu toch in een jaar tijd zeker al de 4e keer dat ik met een auto zit die niet meer wilt starten! Harold als een gek zoeken, bleek er een stekkertje los te zitten. Na wat gerommel en de mededeling dat de elektriciteit van de Sunbeam begint af te takelen, kon ik mijn plekje op gaan zoeken.
Waar ik nog niet goed en wel stond, en we moesten ineens de baan op! Tjonge, de ene keer loopt het een half uur in, nu liepen ze in. Handig ook, als dat even verteld word. Gelukkig alles net op tijd aan, en de baan op.  Kwam me overigens niet geheel ongelegen, het toerental van de motor liep weer op, en dan was ik toch weer bang dat de auto weer af zou slaan. En ik kan niet bij de zekeringen, in de gordel ingesnoerd!
Gelukkig bleef de auto lopen, en konden we na 1 volle ronde aan de opwarm/formatieronde beginnen. Licht storende factor dat de eerder genoemde Porsche van de GT’s in de opwarmronde steeds voor me ging rijden, terwijl hij echt achter me startte ..maar ok. Laat je niet gek maken…Zei ik tegen me zelf. En ach. Dat ging nog helemaal nergens om.. Want eenmaal in de chicane voor de startfinish.. Waar (bijna)iedereen dan probeert er netjes, zij-aan-zij doorheen te gaan, duwde hij me gewoon van de baan af! Nouja. Dwong me ervan af. En vervolgens, erna, helemaal over de curbs. Werkelijk! Helaas plofte toen de motor van de groene Dodge, met als gevolg een spin van Ruben (Gelukkig niet in de vangrail) en mega groot oliespoor. En een safetycar situatie, van wel 3 ronden. 3 ronden waarbij het stoom uit mij oren kwam! Dat een gastrijder bij de YTCC zulke streken uit haalde! Terwijl Eric en ikzelf hem al eerder benaderd hadden, om hem te vragen of hij in de gaten had dat hij zijn auto wel erg dicht tegen die van ons aan laat lopen. En wat de bedoeling daarvan was. (Ofwel; of hij hem er echt tegenaan zou zetten!). “Nee”, was zijn antwoord. Nee, ik snap best wat hij bedoelde. “Nee”, want hij gaat er vanuit dat de ander toch wel van het gas af gaat.
Afijn. Na 3 ronden weer groen licht. De Porsche reed nu achter me, en zat denk ik te slapen, had geen aansluiting bij mij. Voor me reed Eric, en mijn doel was om reeds op het rechte stuk boven hem in te halen. Een mens moet toch af en toe doelen stellen? Nou, met de nieuwe lijn die ik reed was dat makkelijk. Eric liep niet op me uit, en  eenmaal op toeren liep ik snel op hem in, en was er voor de volgende bocht weer voorbij. Daarna reed ik wederom in niemandsland. Wel werd ik helaas nog ingehaald door zowel de BMW Z3 (M) (ja, lieve lezer, je leest het goed, zo’n jonge auto bij de ytcc… .. jammer) en door de Franse Porsche, beiden gingen ineens gas geven en reden nu 3-4 seconden sneller dan ikzelf.
De race zonder problemen uitgereden, erg lekker gereden, nieuwe snelste rondetijd van 3.02:998 en als 16e gefinisht. Mooie afsluiter van een mooi evenement!

En nu? Ik denk dat de elektriciteit van de Sunbeam wordt nagelopen, en als de laatste onderdelen waar we op wachten voor de Esprit, maken beide auto’s hun opwachting op het Oldtimer festival op Zandvoort, 31 juli. Geen groot evenement, maar 4 keer rijden op 1 dag. Mooie gelegenheid om te zien of de Esprit nu goed is, en meters te maken. En ook voor Ron, om weer lekker te sturen! Heb er al weer zin in!
Maar eerst… lekker op vakantie. Tot over 4 weken!

Naschrift; inmiddels is duidelijk dat de Esprit de rest van het seizoen niet meer zal aantreden. Met het vervangen van de koppakking werd duidelijk dat de chemische reactie met de koelvloeistof de motor zelf van dien aard heeft aangetast dat dat het onderblok vervangen zal moeten worden. Wat een pech toch weer met deze auto!

 

Joost Rijkhoek, heel erg bedankt voor de zeer snelle aanlevering van de foto's!