Spa Summer Classic, 22-24 juni 2018

Spa. Het is gek, er hangt zo’n zweem van “ultra snel circuit”, en “circuit voor mannen met ballen” omheen dat ik bijna vergeten was dat ik spa een heerlijk baantje vind. “baantje?”zullen sommigen nu denken? Respectloos? Nee hoor. Integendeel.  De allereerste keer dat ik schreef over mijn ervaringen op spa, ofwel na de eerste kennismaking, vergeleek ik het met Zolder. Maar dan wat opgerekt. Zo ervaar ik het nog steeds. Gewoon een leuke baan, zeer afwisselend, snelle stukken, een hele sector vol met kortere bochten, en veel, heel veel uitloop. Wat het voor mij dan een stuk comfortabeler maakt om te rijden. Bijvoorbeeld Zandvoort is dan toch iets heel anders, en alleen al om die reden zal CPZ nooit voor mij in aanmerking komen als “leuk baantje”.
Ik dwaal af. Spa dus. Wederom de Spa Summer Classic. Niet erg druk bezocht qua bezoekers, maar wel veel series die daar hun races afwerken. En, zoals altijd bij de YTCC; veel gezelligheid en plezier!

Dit weekend was qua ondersteuning weer anders dan Brands Hatch. Niet alleen ontbrak de catering, ook Harold ontbrak. Back to basic dus, net als vroeger. Alleen nu was er dan wel een verschil; er ging net als vorig jaar weer een groep vrienden mee. Erik, Elly, Marco, Tim, Bjorn, Nicole en Laureentje. En Muffin! Want die was hier van harte welkom.
Bjorn en Nicole konden op donderdag mee, wat fijn was met laden en uitladen op Spa. We stonden, na wat gerommel om elektriciteit te vinden , weer zo! En net zo voortvarend was de technische keuring. Of ik al had ingeschreven, dan konden de heren van het circuit zelf keuren. Prima, op naar de inschrijving. Met auto; dit keer werden ter plekke ook de help en kleding gecheckt. Prima initiatief! Nu werd die grondigheid doorgezet met de keuring…  Ik kwam terug met mijn keurings-formulier, en de heren waren er in mum van tijd bij. Mooi, lekker vlot allemaal! De vreugde was helaas van korte duur. Problemen. In het Frans werd me medegedeeld dat de auto niet goedgekeurd kon worden. Wat?? De stoel was te oud. Nee. Dat kon niet. Pas nog goedgekeurd op Hockenheim! En Brands Hatch ook goed?
Helaas. Er was niet goed gekeken, cijfertje abuis, de stoel was per 1-1-2018 afgekeurd. En wij wisten van niets… Randall deed nog een poging bij de wedstrijd leiding, om dispensatie te krijgen, maar nee. Terwijl ik met Nicole en Vienne onderweg naar het gehuurde vakantiehuis was, om de sleutel op te halen, kreeg ik te horen van Ron dat de auto definitief afgekeurd was. Niet fijn. Hoe is het toch mogelijk dat meerdere mensen over die datum heen kijken? Ikzelf heb er nooit naar gekeken, er op vertrouwend dat anderen dat doen. Harold had dat zelfde idee, dus die had er ook nooit naar gekeken. Met een humeur beneden alle pijl en toch wel buikpijn van de stress naar het huisje.. Dat was op zich al een gedoe, want de navigatie snapte er helemaal niets van. Telefoon. Ron. Dat er op het circuit iemand was met 2 stoelen, eentje smal, 1 wijder, dat we waarschijnlijk de wijdere moesten hebben. Huh? In het verleden was toch al gebleken dat een voor Ron strakke stoel voor mij prima is… Nee, echt niet, ik heb een omvangrijk achterwerk,  kon écht niet en smallere stoel nodig hebben dan Ron. Nou, daar kon ik het weer mee doen.
Snel terug naar het circuit, en samen met Ron naar het desbetreffende tentje. Inderdaad, 2 stoelen. De krappe zat lekker, de wijde leek mij echt te wijd. Dus de beslissing was snel genomen! We hadden een nieuwe stoel, ik kon dus rijden! Fijne heren van de keuring hebben ongetwijfeld met één oog ons in de gaten gehouden, en al voor de stoel erin zat was de auto dit keer wél goedgekeurd.
En nee. IK neem die mensen uiteraard niets kwalijk. Zij doen hun werk, ben zelf ook van de regeltjes, die stoel had er vorig jaar gewoon uit gemoeten. Ook hadden ze meerdere malen hun verontschuldigingen aangeboden,  dat ze niet voor de lol een auto afkeurden. Vooral, omdat, als dit een regionaal evenement was geweest, ik er wel gewoon mee had mogen rijden. Bizar als je er goed over nadenkt!

Hoofdstuk stoel afgesloten, tent snel dicht en op naar de Italiaan op de hoek in Francourchamps. Een belevenis op zich, de auto’s die daar steeds voorbij komen! En goed eten, wat wil je nog meer.
Daarna terug naar het huisje, en vlot naar bed. We waren allemaal moe, en de volgende dag moesten we er voor de briefing met aansluitend de kwalificatie er weer op tijd uit.
Een gebroken nacht volgde, met een hard bed wat vreselijk kraakte, en Muffin die midden in de nacht besloot dat ik maar eens ruimte voor hem moest maken. Krap hoor, 1 persoonsbedje met een grote hond!

De briefing was bondig, volle bak, zou druk gaan worden op de baan met 61 auto’s.
De kwalificatie ging prima. Reed een snelste rondetijd van 3.01:1 min, goed voor een 31e plek in dit gigantische, prachtig afwisselende startveld. Maar die race zou even op zich laten wachten; pas de volgende dag om 10.15 uur mochten we weer aantreden. Dus de rest van de dag een beetje rondkijken, Nicole en Bjorn boodschappen doen en wij zouden wachten op Erik @ family. En daarna weer naar de Italiaan. AL waar we zeker 2 uur moesten wachten op een 2e drankje en het hoofdgerecht.. Beetje jammer. Volgende keer misschien toch maar iets opzoeken in Malmédy, immers, daar was het huisje ook.

OP zaterdag dus race 1. Ik had er zin in! Maar op een rustige manier. Geen reden om je al te druk te maken.. Zodoende vergat ik  voor de verandering weer eens de camera aan te zettenL . Ik stond op de startgrid..Keek ik mij spiegel naar de camera… Jammer. Verkeerde lampje knipperde. De wifi stond aan. Wat moet ik daar nu mee?
De start was prima. Haalde er al snel een aantal in, en ik hoorde later dat ik binnen een paar rondes al op de 20e positie lag. Helaas waren er een aantal snelle jongens die achteraan moesten starten, dus die kwamen allemaal nog tussendoor.
Onderweg mooie gevechten, tot ik achter 2 Porsches kwam, die het aardig met elkaar aan stok hadden. Wat risicovolle akties…wac hten tot het fout gaat. En ja hoor. De botsen tegen elkaar aan. Met mij in hun kielzog. Ik moest snel beslissen welke kant ik uit wilde wijken, immers, er zou er maar zo eentje kunnen spinnen en dan moet ik wel héél erg op de rem of ik zit er boven op. Rechts.. geen optie, naast de baan op het vuil. Links dan.. Ik stuur… BAF. Huh wat? De Datsun achter me dacht ineens een gat te zien… Ja, hij zat al een poos achter me, maar op geruime afstand. Echter, de Porsches waren elkaar aan het ophouden, steeds naast elkaar, en mij dus ook. Toen dacht hij…Ja, mijn kans! Maar helaas. Hij zag niet wat er voor me gebeurde, en verwachtte me ook niet ineens opzij. (Beelden laten trouwens zien dat hij naar buiten komt ipv ik naar zijn kant, maar goed. IK weet 100% zeker dat ik naar links stuurde. Beelden kunnen dus erg vertekenen!).
Het voelde verder niet al te alarmerend (scheelt dat de Datsun van kunststof is!), zag niets geks in mijn spiegel, dus weer veder gereden. Inmiddels maar eens een blik op mijn laptimer geworpen.
Doel was, of waar ik op hoopte, om dit weekend 2.58 min. Te rijden. Maarja. Doe het maar even!
Dus ik kijk op de laptimer. Geeft die 2.58 als snelste ronde aan. Nou. Die is ook al stuk. Kan natuurlijk niet zo snel. Aan de andere kant.. waarom zou dat stuk gaan? Nog een keer erop kijken. 2:56. Wat?? Zou het dan echt kloppen? Nog wat meer gas hier en daar. Weer spieken op de laptimer (Ja..zat enorm relaxed in de auto, had kennelijk tijd genoeg..) 2.55:5 ! Nou zeg! Nog wat meer gas dan? Daarna zal er wel weer verkeer geweest zijn, geen tijd meer gehad om er naar te kijken, tot de finish. Maar wat was mijn verassing groot toen ik daar gewoon  2:55:0 Zag staan! Tjonge, ik was zo blij! Had echt heerlijk gereden, lekker rond gestuurd, en sneller dan ik ooit had durven dromen!
Redelijk lyrisch die dag naar het huisje gegaan, waar Elly lekker gekookt had, en we aldaar gezamenlijk gegeten hebben voor Bjorn en Nicole naar huis moesten. Daarna nog een spelletje buiten, nog een drankje, en naar bed. Zondag zouden er 2 races op het programma staan. Weer om 10.15 uur en om 16.35 uur.

Na dit keer een goede nachtrust vol goede moed terug naar het circuit. Gisteren ging zo goed, deze race had ik me voorgenomen nóg sneller te rijden! 2.54min. moest lukken .
Weer de vertrouwde startprocedure.. ronde.. formatie.. rollende start. Weer een goede start. Vastbesloten trok ik de auto flink door, zag het hele snelle veld al kort voor me.. Thomas voorbij, witte 944 ook voorbij, Thomas sloot aan. Remmen…Oeps, wat nu. De rode Porsche, met de start ver weg, maar nu ineens heel dichtbij, stuurt – voor mij-  heel krap in. Harder remmen, blokkerende wielen.. Auto begint iets te schuiven, maar hey, had het nog steeds onder controle! Tot ineens de auto spint, zo het hoekje om bij La Source. En Thomas me niet meer kan ontwijken en op me botst. Check in de spiegels, zie en voel niets geks.. Maar tjee, wat baalde ik. Later, na het bekijken van de beelden werd het duidelijk dat het “gewoon” een beetje ongelukkige samenloop van omstandigheden was; ik kwam vrij hard aan, banden toch nog niet goed opgewarmd, Porsche verwacht me niet, laat geen ruimte, en Thomas, tja, die zal weinig hebben kunnen zien, zo kort achter me. Waarom ik spin blijft vreemd. Het lijkt alsof ik heel zachtjes aangetikt wordt, maar we hebben geen beelden die net die hoek laten zien, wel hoor je wat.
Anyway. Ik zat uiteraard nog steeds in een race, balend of niet. Maar was “het” volkomen kwijt. Bedacht me dat het beter was om even naar binnen te gaan. Mis ik de pitlane. Nog een rondje dus. Maar zodra ik de pits inrij, realiseer ik me dat daar waarschijnlijk niemand voor me is. Ja, Vienne. Maar die begrijpt niet goed waar ze moet kijken als ik haar vraag te kijken naar de schade. Hakan, van Team Paul Geeris, rent naar me toe en vraagt wat  er is. Dus herhaal de vraag.. hoor dat de schade minimaal is (stukje plaatwerk en een achterlicht) en dat ik weer kan gaan. Dus ik weer de baan op. En kom ik precies op een positie in het veld waar de snellere me in gaan halen. En aangezien ik nu 10 seconden langzamer reed als de dag ervoor, waren er ineens heel veel mensen die me in gingen halen! Verbeten de race uitgereden.. Me groen en geel geergerd aan ontbrekende groene vlag na geel (als je net achter een Trabant zit). In tranen de auto uit. Hoe kan ik zo stom zijn! Zo laat remmen…
Duurde best een poos voor ik het weer allemaal op een rijtje had, en me duidelijk werd dat dit gewoon gebeurt. Maarja, als je al 20 jaar voor 99% zonder schade rijdt (wat betreft dingen door mij  veroorzaakt) was dit een hard gelag. Ja, zelfs ik maak domme fouten, ook ik liet me meeslepen. Leermomentje!
Er zaten weer vele uren tussen de twee races, dit keer voor de verandering maar eens een rondje over het circuit gewandeld, nog wat gedronken aan de andere kant, en uiteindelijk de tent gaan afbreken. Zo konden we vlot na de race naar huis.
Met het ingaan van de 3e race zat ik zelf in standje neutraal. Tuurlijk had ik zin om te rijden, maar voor het zelfde geld ging ik weer met een slakkengang over de baan zoals die ochtend. Of deed ik weer wat fout. Daarom maar een neutrale mind set, ik zou het wel meemaken. Ik startte vanaf de 41e plek, kon ik in ieder geval een rustige, best wel makkelijke start maken.
En zo geschiedde. Inmiddels was de zon volop gaan schijnen en werd het voor het eerst dit weekend echt warm!  De start ging prima. Reeds bij La Source was ik er een stuk of 8 voorbij, en binnen een paar ronden zat ik al in de buurt van de plek waar ik hoorde. Wel achter een bijzondere auto.. Een Barracuda! De indrukwekkende Amerikaan van Urs, die enorme stappen neemt. Maar kennelijk een probleem had, anders zou ik niet steeds weer bij hem in de buurt komen. Ik bedoel ja, de bochtsnelheid van de Sunbeam, is veel beter, maar daar maak ik zijn enorme koppel en vermogen niet mee goed! Een leuk gevecht volgde, soms kon ik er voorbij, soms kwam hij me weer voorbij vliegen op een recht stuk. En op het laatst kon ik er weer buitenom voorbij. EN warempel! Het was ook delaatste ronde. Toch maar terug naar 1, in de Busstop Chicane, je weet maar nooit wat Urs nu weer aan het bedenken was (dan kon ik net het stukje tot de finishvlag er in ieder geval naast blijven) en daar was de geblokte vlag. Erg blij dat deze race wel goed ging! Niet zo snel als de eerste race, maar in de ronden dat ik redelijk vrij baan had toch nog 2.57min. gereden. En zonder brokken dit keer! En last but not least, gefinisht op P21!
Prijsuitreiking was al eerder geweest, dus direct daarna konden we de auto opladen en op weg naar huis. Onderweg nog wat gegeten.. En daarna de auto weer in Harold zijn werkplaats neergezet.

Al met al weer een topweekend. Mooi weer, veel gezelligheid op en buiten de baan, prachtig vakantie huisje, goede tijden gereden en de auto was nog heel. Nouja. Zo goed als.. De auto staat inmiddels al bij de spuiter.
En nu? Nu weer even focussen op de Esprit; op de testbank, en op Zandvoort testen. Denk niet dat ik de Esprit naar Le Mans (september) mee neem, maar beide auto’s gaan wel mee naar Zandvoort. Dan kan Ron ook weer een keer!

Naschrift; inmiddels heb ik vorige week weer met de Esprit op Zandvoort getest, en eindelijk! De auto is goed!! Bak wordt wel erg heet, we moeten nog even kijken of de koeling nog kunnen verbeteren, maar motorisch loopt de auto nu perfect.  Nu nog wat aan mezelf sleutelen;-) D e snelheid zit er wat de auto betreft zeker in nu, alleen nog niet in mezelf. Niet in deze combi; Zandvoort, in de Esprit, die echt een heel ander caliber auto is dan de Sunbeam. Dus in het kader van meters maken kan je me de 22e augustus op Zandvoort vinden, s’avonds, om te trainen!