Histocup Bosch Races, Salzburgring, 19-20 september 2020

Meestal vertoon ik wat uitstelgedrag om het laatste verslag van het seizoen te schrijven. Dit keer nog meer; de laatste, was tevens het enige evenement en dus verslag. Gelukkig was het wel een absoluut top weekend!

Omdat bij de YTCC alles geannulleerd was, en we toch nog graag 1 keer wilden rijden, grapte ik een keer tegen Amanda, mijn race vriendin uit Zwitserland; "we komen gewoon bij jullie rijden!"En al heel snel werd wat een grapje werd realiteit. Klein beetje gedoe, ik had immers de neus van de esprit eraf gereden, en om alle onderdelen op tijd te krijgen was echt een ramp. Gelukkig kregen we uit onverwachte hoek hulp, en zodoende stond ook de Esrprit een week voor we weg zouden gaan helemaal klaar.
Het race weekend was op zaterdag en zondag, vrijdag's trainen maar dat zou niet nodig zijn; qua layout is de Salzburg ring niet al te ingewikkeld. Wel is het een flink stuk rijden; 1000 kilometer. Met de schamelwagen. Noi vooruit dan maar!
Donderdag ochtend, 6 uur bij Harold. Half 7 rijden. Ron, Harold, Vienne, Muffin en ikzelf. Gelukkig is de Sprinter een ruime bus! Muffin had zich al snel languit geinstalleerd op de vloer, op zijn kleedje, die heeft heel de rit lekker geslapen.
Het viel niet eens tegen. De eerste dag reden we 800km, en daar gingen we een hotel zoeken. Maar.. met een combinatie van .. Geen idee? 18 meter lang? is het toch lastig ene parkeerplekje vinden. Dus aan de telefoon duidelijk gevraagd; kunnen we de combi kwijt. Ja hoor, geen probleem. Nou.. geen probleem was het niet helemaal. Op de parkeerplaats naast het hotel blokkeerden we alles. Dan maar voor het hotel? Zou net moeten passen. Wel steken. Laat dat nu net ingewikkeld zijn met een schamelwagen als je dat niet gewend bent! Maar Harold bleek een natuurtalent, gelukkig maar, later dat weekend zou hij dat nodig hebben. Geparkeerd, kamers opgezocht, en op naar het terras voor een hapje eten. we waren hier al eens gewend op weg naar wintersport, dus dat terras was zo gevonden. Mondkapje op, mondkapje af.. achja. Corona tijd! Hopelijk hebben we hier niets meer mee te maken als ik aan het volgende verslag toe kom, volgend jaar!
De volgende ochtend bijtijds ontbeten en weer verder. Nog ruim 2 uurtjes rijden, dat viel mee! Jammer dat de navigatie ons compleet verkeerd stuurde. En dan sta je daar, in een zeer krappe haarspeldbocht. Handig! Na wat hand en voetenwerk toch weer verder kunnen rijden, en maar snel een andere navigatie opgezet. en warempel! Het circuit. Bijzonder; omgeven door heuvels, schapen lopen langs de baan..
Amanda had geregeld dat er voor ons plek gereserveerd was, naast hun tent. Dat was ook wel nodig, de paddock stond helemaal vol! wel grappig, zo ver van huis, en direct kwamen we bekenken tegen. Urs Metsger, roger Bollinger, beiden met aanhang. Even samen met Ron de paddock over gelopen, en snel hadden we de plek gevonden. Geloof dat we veel bekijks trokken; Lotus is volgens mij een merk wat echt niet voorkomt, bij de Histocup. En dan is de Esprit nog wel een bekend model, de Sunbeam is compleet onbekend voor de meesten. Dat bleek ook met de klasse indeling en de uitslagen dat weekend. Iedere keer werd er iets anders van de naam gemaakt. Volgens mij dacht men aldaar ook dat er een V8 in de Sunbeam zat. Omdat de Sunbeam Tiger van Bruno dat natuurlijk ook heeft.
Spullen uit gaan pakken, tenten opbouwen, en al snel verscheen de Dubler groep. Wat een gezelligheid! Was echt te lang geleden. De honden ook helemaal gelukkig... Zodra we klaar waren direct richting hotel gegaan met zijn allen. En Chollo bij ons in de auto. Dat paste niet bij Amanda:-)
we zaten dus met zijn allen in een hotel, wat geheel door Robert was afgehuurd. echt oostenrijks tentje, autentiek, leuk!!! Ligging; prachtig! Sfeer: Top! eten; werkelijk heel erhg goed. En alles even relaxed. Eerst met zijn allen wat drinken, en dan zouden we ongeveer rond die en die tijd gaan eten. Kwam niet zo heel nauw; de keuken capaciteit was toch beperkt, dus hje kreeg toch niet met zijn allen je eten. Heerlijk toch, zo informeel! Het eten was echt heel erg goed. en toen kwam het toetje.. een Salzburger specialiteit. Zoet eiwitschuim, even in de oven, met daaronder warme kersen. bijzonder, heel lekker, en ook heel machtig. En de Zwitsers ervan eten! Dat niet iedereeen misselijk naar bed is gegaan, is mij een raadsel.
de volgende ochtend een lekker ontbijtje, en naar het circuit. Alwaar eerst de temperatuur gemeten werd voor ze je erop lieten. Bij ons gelukkig geen probleem.
S'ochtends moest Harold eerst nog wat sleutelen; een slecht bereikbare koppeling lekte olie. Vreemd, tijdens stationair warm lopen niets aan de hand, maar mety rijden wel. Gelukkig vonden we het juiste gereedschap bij de buren, en toen was dit snel verholpen.
Om 9.40 uur begon voor ons dfe eerste kwalificatie. Bij de histocup heeft iedere race zijn eigen kwalificatie, dus de dag erop nog eentje. We hadden niet getraind, en Amanda had me aangeboden een paar rondjes het circuit te laten zien. Dus ik stelde op direct achter haar, Ron achter mij. En..we mochten de baan op. Oef, wat een tempo maakt Amanda direct! Dan voelde niet helemaal goed, om de banden op te warmen. Maar niet lang hoefde ik daarover na te denken; halverwege kregen we al code rood. Dat was echt snel! Bleken 2 zeer fanatieke coureurs écht direct van kiet gegaan te zijn, en bij de Fahrerlagecurbe recht uit gegaan ipv de bocht nog te halen. Geloof ik. Robert heeft me het verhaal verteld, maar die was er dermate opgewonden over dat ik het niet helemaal kon volgen;-) Die 2 auto's zijn met hoge snelheid tussen de nog opwarmende achterblijverrs van de baan gereden net voor het mis ging. Gelukkig daarbij geen anderen in meegenomen, maar helemaal handig was het natuurlijk niet.
Kwartiertje wachten.. en toen mochten we weer. Ik zal je trouwens even meenemen door de layout. want het is best wel simpel:

Je komt de baan op, en zit dan al snel bij een Chicane, de Emko-schickne. Listige; ik kwam daar met 210km/uur+ aan. Om die reden wordt de daadwerkelijke start ook pas na die bochten gedaan. Dus: start, maar pas inhalen na de chicane. Dsan de Semperit en Nocksteinkurve. 2 aaneensluitende bochten, knijpt iets. Belangrijk om die écht goed uit te komen... Want daarna komt een erg lang stuk. Meer daarover later. Dan de Ostschleife; snelste bocht van de baan, en de Fahrer Lagekurve, weer halfrond, maar ook hier de exit belangrijk; als je die met ingaan van de volgende chicane (genaamd: Schikane) niet goed doet, lees opoffert, mis je ene hoop snelheid. Want het lijkt maar een kort stukje naar de eerder genoemde Emco-schikane (ja, je leest het goed, we zijn al rond!) niettemin, wederom forse snelheden. Zeker als je bedenkt dat wij met onze 2.2liters in de 2.5L+ reden. Van de Esprit met zijn turbo begrijpelijk, van de Sunbeam prima aangezien we samen dan rijden. Maar.. de Esprit is qua top dan oké (250km/uur, snel! Maar de V8's gaan 280km/uur daar!), de Sunbeam zijn topm ligt op 218km/uur. als Ron zich er maar oké bij voelde!
Affijn. Terug naar de herstart van de eerste kwalificatie. Dit keer wat rusitiger aan. Voelde wel oké! Maar toen kwam ik bij de Schikane.. En dreigde de Esprit (wat mij betreft toen) uit het niets te spinnen. Ik kan haar nog opvangen (dat was dan best knap, want als ze gaat dan gaat ze écht! Dan merk je pas goed wat voor gewicht er achter (midden) zit!. En toen... Was ik compleet het vertrouwen in de auto kwijt. Wat ook niet meehielp, was dat de Esprit ineens weer als een natte krant liep. Dat stadium waren we toch gepasseerd! De inlaat temperatuur gecontroleerd. Oh. Die was wel hoog. Maar Harold had gezegd dat het écht niet uitmaakte hoe hoog die werd. Later bleek dat hij het niet zo letterlijk bedoelde, en dat alles boven de, zeg 90 graden écht te hoog was (en hij was 100graden..) maar ja. Helaas heb ik de neiging dingen heel letterlijk op te volgen.
Die rondjes waren echt overleven. Bij iedere bocht kwamen de auto's zo snel op me af! En dan héél dicht op me kruipen, alvorens er achtervandaan te komen. Nog nooit zo blij geweest dat er afgevlagd werd! En.. daarna diep teleurgesteld (ja, excuuss, degene die geen "drama"willen lezen, blader dan maar een pagina door...ik ben hoe ik ben, kan er niets aan doen!). In wat? Mezelf? Ja, ook. Dacht dat ik na de klap in de muur op Zandvoort er weer zo in zou stappen. én dat ik best wel vlot zou zijn. Nou. ik had de laatste tijd. Een tijd van 2.04.3 minuten. Ron, daarentegen, die ik werkelijk (alweer) ontketend. Hij reed 1.43.1min , echt knap, zo snel, de eerste keer op een nieuwe baan! Denk dat we wel kunnen stellen dat dit wel een baantje voor hem is.
De Esprit liep zo slecht omdat er nog wat lucht in het koelsysteem zat. Kan gebeuren, als het gehele systeem vervangen is, was lastig om alle lucht eruit te krijgen. Toen was het maar wachten tot de volgende race. Maar.. ik was er eigenlijk klaar mee. De Esprit had me in de steek gelaten! Zo uit het niets spinnen! achteraf was het simpelweg een kwestie van niet goed de banden op temperatuur krijgen, en misschien net iets te abrupt die chicane ingestuurt. Maarja. Ik heb het dan écht moeilijk om me daaroverheen te zetten. Neem het mezelf kwalijk dat ik:
A: zo'n domme fout maak
B: me vervollgens er zo druk over maak.
C: met mijn gesjagerijn/verdriet vervolgens iedereen op stang jaar, immers, alle andere rijders waren blij, blij en blij. ook al zat het misschien niet helemaal mee bij hen. Amanda probeerde me nog beter te laten voelen met het feit dat, ondanks dat ik zo extreem langzaam was, ik niemand in de weg had gereden, en dat ze graag coureurs als ik zien. Pfff coureur... Ja, zo gaat het dan bij mij. Echt een hele foute combi van zelfmedelijden en teleurstelling in mezelf. Wordt ook mijn opdracht voor volgend jaar! ëcht altijd blijven lachen! Wie weet.. misschien lukt het. Want volgend jaar rij ik, als het goed is, in een gloednieuw gebouwde Sunbeam!
Terug naar Oostenrijk. Want er kwam nog een race. Na met hangende pootjes iedereen mijn excuses aangeboden te hebben voor mijn over-dramatische gedrag, Ron er nog fijntjes op gewezen dat ik nooit wat tegen hem heb gezegd als hij kotsend de auto uit kwam (maakte me een beetje boos, kom op, ik kan er toch niets aan doen dat ik met racen op en top gevoelsmens ben!), en toen kon ik het wel loslaten. Uiteraard ook dat was wéér een foute benadering van mij, maarja. Het hielp!!
Dus! De race. Ik stond helemaal achteraan. Ohnee. een Porsche stond achter me. Dus ik nog even naar hem toe gelopen; dat hij niet moest schrikken als ik niet snel genoeg weg was, bij de chicane. Nee, was allemaal goed, hij was ook voorzichtig.
De start. De pacecar had er zin in. Maakte flink vaart. Maar ik wilde niet weer spinnen! Of bijna spinnen. Dat ook niet. Dus helaas pindakaas voor de Porsche, heb alle tijd genomen om de banden op te warmen. Met als gevolg dat er al een gat zat tussen mijn voorganger en mezelf. Ach. Lekker belangrijk. Ik wilde weer lol hebben, weer me goed voelen in de Esprit, dus het zal allemaal wel. Rechte stuk... Groen! Apart dat dan iedereen netjes naast elkaar blijft rijden. In de Chicane achter elkaar.. en gas. Ik ook! Haha, stukje naast de Porsche geaccelereerd, leuk! Maar wilde hem niet hinderen, dus iets het gas gelost zodat hij zijn ding kon doen. Ik weet niet waarom hij de Kwalificatie niet had gereden, maar dat hij snel was was duidelijk. Nouja. En dat was race 1. Ik heb mijn ding gedaan. Gelukkg een stuk snellere rondetijden (1.45,9 nu!) en daarmee was ik ook niet direct meer extreem langzamer ten opzichte van de rest. Toch prettiger.
Het lange rechte stuk... Ik heb nog nooit van mij leven sneller dan 220km/uur gereden. En.. ik vind het echt HEEL erg spannend, zo hard gaan! Oké, er zitten wat flauwe bochten in het lange rechte stuk, maar niets waar je geen vol gas kan houden. In ieder geval tot wat bijremmen voor de Ostsleife. Ik zal het maar direct opbiechten. Ik heb het nooit gedaan. De eerste race had ik nog een (zwak ) excuus dat de auto in zijn begrenzer dreiggde te gaan, wat ook zo was. Maar later had Harold het toerental daarvoor iets opgeschroefd.. En durfde ik het nog steeds niet.
Niettemin, lekker gereden . Kon ronde na ronde de snelheid in de bochten opvoeren, met iedere ronde een snellere rondetijd. Helaas eindigde ik nog steeds laatste. Mooi doel voor de volgende kwalificatie: Niet als laatste staan!
Ron die had het weer super gedaan. Snelste rondetijd van 1.39,2 min, achter Bruno met zijn prachtige Sunbeam tiger geeindigd, en 2e in zijn klasse. De Sunbeam deed het echt goed! Tja, en de berijder zoniet nog beter. Trots op mijn mannetje!
Nog een prijsuitreiking (ja, net de ytcc, bijna voor iedereen een beker) en daarna snel naar het hotel. Lekker buiten een biertje met zijn allen drinken (want het was prachtig weer dat weekend!), ons laten verassen door de fantastische kok van het hotel, en bijtijds naar bed. Morgen weer een race dag!

De zondag begon zoals de meeste race dagen. Met hondje wandelen (maar nu in de Oostenrijkse bergen!!) ontbijtje, en weer naar het hotel. Temperatuur nog steeds oké. Dus naar de auto's.. Aan harold gevraagd of hij het toerental iets omhoog wilt doen. Dat het zou helpen zodat ik niet op het toerental hoefde te letten. Harold is de beroerdste niet, dus dat deed hij. nu een max of 250 hele kilometers per uur. TWEEHONDERDVIJFTIG. Da's hard!!

Eerst weer een kwalificatie. Met een heel ander gevoel dat de dag ervoor stapte ik in. En nu achter Ron. Hij was beduidend sneller, dan moest hij me de truuk maar laten zien! Alleen.. Omdat de Esprit in acceleratie veel sneller is, was dat niet heel handig. Dus toen besloot ik met oprijden van het lange rechte stuk maar dat ik er voorbij ging. Moest het uiteindelijk toch zelf doen. Kwam hij naar mijn binnenkant!! Tsss.. dus moest nog van mijn gas af. Hij zal dat ongetwijffeld niet bewust hebben gedaan (denk ik?) en al snel kon ik er wel langs.
Nee. Gas erop houden.. ik vind het echt te spannend. In de Sunbeam is het anders. Daar is de top 218 km/uur, en dan zit je in de begrenzer. Maar de Esprit trekt dan nog vrolijk door. De hoogste snelheid die ik gehaald heb die dag is 239km/uur. en dat vnd ik echt al heel wat! Maar goed, het is wel duidelijk dat als je snelheid geen bezwaar vind, én handig/durft met de esprit, je echt snelle tijden kan rijden. Want deze baan is geschapen voor de esprit! Met haar acceleratie, top, en toch hoge bochtsnelheid. En remmen! Laten we die niet vergeten! Oh. die ben ik tijdens het rijden ook vergeten... Nee, dat is maar gekheid, maar het was duidelijk dat akkefietje Zandvoort nog niet weg was, en die bijna-spin.. Anyways. Ik heb me er niet druk meer over gemaakt. Ik kon horen dat ik mijn remmen teveel liet afkoelen (ze gaan dan piepen) maar ach. ik had het naar mijn zin. Dit keer ene snelste rondetijd van 1.43,07, en hey! Niet meer laatste! Op de 3eplek van achteren. plaats 19 om precies te zijn. en Bruno voor me! Dat is leuk! Zou ik die een beetje kunne bijbenen? Hij was maar 0,2 seconden sneller. Maar..kan de baan ook dromen waarschijnlijk. En Ron? Die was weer sneller. Sneller zelfs dan Urs Steffen. Dat is echt heel knap, voor Ron een nieuwe baan maar misschien de helft van het vermogen van Urs, en ook nog eens 100kg meer. Nouja. De auto;-) Het was slechts 0,03 seconden dat hij sneller was, niettemin, reden voor een heel vrolijke Ron! En terecht. want hier bleek toch uit dat Ron het in de bochten echt briljant doet!

Al snel daarna de 2e race. Vol goede moed naar de pregrid.. En starten. Dit keer was de snelheid van de opwarmronde beter, dus ik kon erbij blijven. Maar tjee! Ik dan toch iets te voorzichtig, na de eerste chinane, en Bruno was al weer weg. Even kijken.. Wat valt er hier nog meer te beleven. Ah! De Ginetta achter me. Die heel de tijd pogingen deed om me uit te remmen. In hte begin verdedigde ik iets, maar kwam er al snel achter dat hij niet goed wegkwam , uit de bochten. Grappig zo! Aan mij om 'm ook op het rechte stuk voor te blijven, en beter te focussen op de bochten en het remmen.
Helaas heb ik weinig rondes de kans gekregen. Tijdens de 4e ronde, voorbereiden voor de Ostkurve.. Ineens alles uit! Motor, dashboard.. schakellampjes.. Hm. En dan is het ineens een moderne auto waarvan ik niet goed weet wat wel en niet kan, tijdens het rollen. Het zou hoogstwaarschijnlijk een zekering zijn. Maar mag je die al rijdend weer inschakelen? Ik de auto parkeren op een postzegel asvalt. Kijken.. Ik zag het niet. Geen zekeringen eruit. en hoewel ik op asvalt stond, de plek was nou niet direct dermate veilig om even goed te kijken, dus maar uitgestapt, en de rest van de race langs de zijlijn gekeken. Urs Steffen kwam er later ook gezellig bij staan, die bleek achteraf een bijna afbrekend wiel te hebben, en zo samen de race afgekeken en gezwaaid naar iedereen. Na afloop werd er gevraagd of ik gesleept kon worden. Ja, dat denk ik wel. Wordt ik alsnog door het hoge gravel gesleept. Banden zagen er niet meer uit! Dus mocht ik er binnenkort nog mee rijden, dan ligt er nog een klusje op me te wachten;)

Ron was van een P13 naar P10 gereden, met een snelste rondetijd van 1.30 rond. Knap! En weer 2e in klasse, dus weer een beker. ik had mij tijd niet verbeterd, maar ik heb mijn lol gehad. ook al was het dna slechts 4 rondes.
En daarmee eindigde een echt fantastich weekend. Beter dan de YTCC? Nee, zeker niet. Maar het feit dat je in Oostenrijk bent, dat was toch net dat beetje extra!

De terugweg lag uiteraard nog voor ons.. Vond al met al zowel de heen-als terug reis meevallen. Je stelt je er toch een beetje op in, lang in de auto, maar gelukkig hebben we allemaal de ruimte. Zelfs Muffin kan comfortabel liggen. Zo werd er uiteraard ook onderweg weer overnacht. Dit keer niet in een bekend oord.
Aan de telefoon heel duidelijk gezegd dat we een lange bus+aanhanger bij ons hadden, dat we die wel konden parkeren. Ja, geen probleem. Affijn... wij daarheen. Ingecheckt, en aangehoord waar er geparkeerd kon worden. Nou... een soap ontvouwde zich. Naast het hotel. Oke.. maar vanaf de kant waarvandaan we nu gekomen waren, bleef de aanhanger toch wel half op de weg staan. Nee, dat kon niet. Harold moest omrijden, van de andere kant vandaan kon het wel. Oké. Ik bleef buiten wachten, de meneer van het hotel ook. En terwijl we daar staan te wachten.. Zien we Ron rennen.. En de bus te veer door rijden. "oei" hoor ik achter me. Pardon? Nou.. dat is doodlopend. dat was zeker oei! Want achteruit rijden met deze combi is nou niet echt handig. Ik had in gedachten al met Vienne te doen, zal al helemaal voor me hoe Harold aan het ontploffen was; in het donker, met die grote bus en aanhanger achteruit rijden!
Toen het wat lang duurde ben ik die kant op gelopen. Alwaar Harold druk bezig was met manouvreren. Achteruit. Dan weer een kleine correctie. En verder. In de huizen zal je overal gordijnen opzij geschoven worden, mensen die wilden weten wat er aan de hand was. En Harold? Die bleef wonderlijk rustig. en na een half uurtje of wat stond de aanhanger dan toch naast het hotel, niet in de weg. En nu naar een restaurant!
Maar het was inmiddels iets voor negenen. Dat ging lastig worden, maar de Italiaan had vast plek. Wij naar de Italiaan. Plek hadden ze amper, en de hond was niet welkom. Nou zeg! Dan maar weer terug. Alsof het feest nog niet compleet was besloot Muffin op de stoep een drol te draaien.. Die bleef hangen door al het gras wat hij gegeten had. En uiteraard hadden we niets bij ons, geen doekje, servetje.. Dan maar een blaadje. En ik was de gelukkige die Muffin kon helpen.
Snel door, naar onze laatste hoop: Een Grieks restaurant. Ja hoor, welkom, en de hond ook. Maar wel buiten op het terras, in verband met Corona. Nou, dat moet kunnen, het was immers nog prima weer. Dus eindenlijk zitten, met ene biertje en de onvermijdelijke Ouzo.

Lekker gegeten, zelfs met de zeer chaotische ober. En daarna lekker bedje in.
De volgende dag bijtijds weer de weg op.. En naar huis. Spullen deels lossen en naar bed!:-)

En nu? Misschien nog een testdag, wil graag nog één keer met de Esprit rijden. In tussentijd is Harold druk met de 2e Sunbeam, en doen wij ons best de onderdelen te verzorgen waarvan hij ons meldt dat het ontbreekt. Op dit moment ( half december) is de auto bijna gereed om te spuiten, en daarna kan hij al opgebouwd worden! Voor zover ik weet ligt alles klaar, alleen de motor is nog niet gereed. Maar ook daar wordt aan gewerkt.
Randall heeft weer een mooie kalender voor 2021 gemaakt, laten we hopen dat alles doorgaat. Zoja, zijn we daar present met beide Sunbeam Lotussen!