Terugblik 2017 en vooruitblik voor het seizoen 2018

Vorig seizoen begon met 2 auto’s die niet op tijd klaar waren, of op het allerlaatste moment stuk waren gegaan (op de testbank..), dus Hockenheim moesten we voor het eerst in.. 7 jaar denk ik, laten schieten. Daarna Spa. En wat leuk! We gingen weer met 2 auto’s. Nu heeft de Esprit nog steeds de reputatie onbetrouwbaar te zijn, dus ik hield mijn hart vast. Want ja, ik zou daar in rijden, Ron in de Sunbeam.
Na op de dag van aankomst al het nodige persoonlijke leed in ons team te hebben gekregen (Ingrid werd geraakt door een op hol geslagen keukenblok…), volgde de tweede dag het , zo lijkt het, onvermijdelijke technisch leed; Hoewel ik de maand ervoor met de Esprit ben gaan testen, en de auto voor de 2e maal de testbank op was gegaan, was de afstelling nog altijd niet goed. Hij bouwde teveel turbo druk op, wat gepaard ging met akelige klappen. Ook sputterde de auto enorm op half gas. En…na een paar rondjes brak er een aandrijfas af. Esprit weer klaar!
Ron ook, die vond het helemaal niets op Spa, dus ik mocht de kwalificatie in de Sunbeam. Wat wonderwel direct goed ging, zat direct op de tijd van het jaar ervoor, en besloot ook op dat moment nooit meer in de Esprit te stappen; de Sunbeam rijdt écht zoveel malen leuker!
Afijn, Het raceweekend is verder voorspoedig verlopen. Mooie gevechten,  de Sunbeam deed wat hij moest doen, en ik ook; in de laatste race wist ik mijn tijd aan te scherpen tot onder de 3 minuten. Zeer tevreden, en eerste in mijn klasse. Ook kreeg ik een van de felbegeerde YTCC “fun”trophy’s; “most fun on track”. IK had een waanzinnig gevecht met een Ford Capri.. Dat waren meer mensen opgevallen, en dat ik hoogstwaarschijnlijk continu met een grijs van oor tot oor in de auto zat. Klopt! Dat werd beloond met dit prachtige bekertje, helemaal leuk.

Omdat we niet naar Denemarken zouden gaan, en verder enkel Dijon nog op het programma stond, viel er wel een erg  groot gat in het programma. Dus dachten we..laten we eens bij de ACNN gaan kijken, of dat wat is. Kwalificatie en dan 2 maal een uursrace. Die ik dan samen met Ron zou rijden.
Erg grappig, met een Sunbeam ben je in dat veld een ware bezienswaardigheid, met allemaal vrij jonge gasten, in modern spul. Sfeertje was prima, dus hop, de auto weer in. Nu weten jullie vast nog wel dat Zandvoort niet “mijn”circuit is.. en dat bleek wel weer uit de tijden. Kan me het niet precies herinneren, maar zo snel als ik op sommige circuits ben, zo langzaam alhier. Maar goed; misschien dat veel rondjes het beter maakten!
Start eerste race ging goed, maar..wel “mes tussen de tanden”mentaliteit. Hm.. daar zit ik dan net niet op te wachten, hoewel het aan de andere kant wel op een positieve manier spannend was.
En dan is een uur achter elkaar best lang. Ron had aangegeven dat ik de race best alleen mocht rijden.. dus met de verplichte stop blijven zitten. Rondje na rondje. .. ik sufte eigenlijk een beetje in. Rondetijden redelijk constant, rond de 2:05.. Tot op een gegeven moment ik ingehaald word door een BMW, die zijn bochten zo.. Tja, eigenlijk moet ik zeggen, slecht en hoekig reed, zag nog net niet het rubber van zijn banden afvliegen. Maar zo er achter rijdend vond ik het er zo grappig uitzien, stimulerend zelfs, dat ik in de allerlaatste ronde er nog een 2:02 uit weet te persenJ
Onbegrijpelijk, aldus Harold. IK vond het wel grappig. Naderhand was er maar een half uurtje pauze, en dan begon de volgende race al weer. Ging ik dat redden? Ik voelde me fit..dus ach. Waarom niet. Dit keer wel met de afspraak met Ron dat hij dit keer wel moet wisselen.
Helaas kwam het niet zover; na 2 rondes begon de auto echt zo slecht te sturen..Snapte er niets van. Dus naar binnen. Had ik een lekke band. Oké, ander wiel erop. Die ook leeg was…eh… Jongens, laat maar zitten. Inmiddels stond ik al zeker 5 minuten in de pits, met een lekke band en een leeg reservewiel,  was er wel klaar mee. Inladen en lekker uit eten, leek me een veel beter plan!
AL met al een leuke dag, maar niet voor herhaling vatbaar. Hoorde zo om me heen hoe de opvattingen van sommigen zijn bij deze club (in een gat duiken wat er niet is..tuurlijk wel! Schade? Ach..lekker belangrijk..), met dat in mijn achterhoofd zal ik toch alleen maar op de veilige modus tijden. Schiet niet op.

Tijd om voor te bereiden voor Dijon. Geweldig circuit! Maar ook met heftige herinneringen aan een crash die ik in mij spiegel zal gebeuren, en waar ik achteraf ook nog een rol in toebedeeld kreeg.

Wederom, in de training een snelle tijd! Bijna de zeer snelle tijd van vorig jaar! Wow, die stuurbekrachtiging deed me echt goed! Nouja, als ik niet op Zandvoort rijd dan..
Redelijk lyrisch de eerste race in. Alwaar ik na een paar ronden..hoe hou je het mogelijk.. Op exact dezelfde plek de auto van Lars zie rijden. Ofwel, net voordat Ruben en Lars crashten, vorig jaar. Tot op dat moment had ik er niet meer aan gedacht..des te harder dit aankwam. Ik moést het nu anders doen. Dus spiegel gecheckt, en nu er ruim omheen. Zelfs als hij nu een pirouette zou draaien, dan nog konden we elkaar niet raken…traantje weggepinkt.. En enorm opgelucht verder!
Maar jammer genoeg had ik weer pech. IK zat er in het begin zo goed bij! Met de start.. eerste rondes.. maar de auto ging steeds moeilijker sturen. En dat is in de Sunbeam echt zeldzaam. Die stuurt altijd! IK door tobben..tot ik met aanremmen einde rechte stuk de auto nog maar net op de baan kan houden, en na de chicane naar beneden, met remmen van de baan schiet. Bah. Er is toch iets mis. Naar binnen… Wéér een lekke band!! Zelfde kant! Nou moe! Heb in al die jaren sinds we bij de YTCC rijden  ooit 1 keer een lekke band gehad, en nu 2 keer direct achter elkaar!
Omdat we over de gehele band een groef zagen zitten, uit voorzorg de bandenspanning wat hoger gehouden..wellicht was er een curb wat scherp?
Daarna geen lekke band meer, de 2e race, maar een auto die net niet helemaal zo strak stuurde als anders.  Wél eerste geworden in mijn klasse, wat nog met een podium werd beloond ook. Prachtig moment! En weer een gedenkwaardige “most fun”beker gewonnen; Nu was het “biggest smile”. Ja, van Dijon wordt ik wel blij, het is zo’n leuke baan! Heerlijke club, die YTCC.
De 3e race zou de volgende ochtend plaatsvinden, maar er was extreme mist. Er waren al races gecanceled..de NKGT moeten uren op de startgrid wachten,. En dan was het nog altijd niet zeker dat wij wél gingen starten daarna. Dus overleg gehad, en besloten in te gaan pakken en naar huis te gaan. Ofwel, het einde van seizoen 2017..

2018; de YTCC gaat voortvarend van start met een droomkalender. Helaas ontgingen me een aantal berichten op Facebook, waardoor ik ternauwernood in ieder geval voor Hockenheim met 1 auto kan inschrijven, 2e is nog niet zeker. Verder rijden we wederom op Spa, Le Mans en Zandvoort. Idee was ook om naar Brands Hatch te gaan, maar dat was zeer snel vol, bovendien is dat weekend erg lastig met de zaak, dus wie weet… een andere keer.
En met welke auto dan naar Hockenheim?
Idee was om met 2 auto’s te gaan, maar het is op dit moment nog niet zeker of ik die 2e auto ingeschreven krijg, ivm enorme belangstelling, en maar 1 startveld wat gestart mag worden.
Wordt het de immer betrouwbare, oh zo leuke en lichtvoetige Sunbeam…Of de Esprit?


Eind januari zijn we naar Zandvoort gegaan, naar een trackday, om de Esprit te testen. De problemen zouden nu voor een groot deel verholpen moeten zijn, en de aandrijfassen veel sterker. Nou, die laatsten hebben al de uren dat we hebben kunnen rijden gehouden, dus dat is top. Alleen de motor.. blijft toch lastig. Er is al wel een hoop verbeterd,  motor sputterde een stuk minder, en de klappen door te hoge turbodruk doen zich “alleen”nog maar voor boven de 6000 toeren. Niettemin, voor Hockenheim  absoluut nodig dat dit laatste ook opgelost wordt. Harold was zeer positief, dus 10 maart zijn we wederom gaan testen.

Net daarvoor had Harold de data nog eens bekeken van het rijden op Zandvoort, ook van de 2 ronde's die Bob Herber in de auto heeft gereden. Bob heeft in het verleden met de Esprit in de Dutch Supercarchallenge gereden, en kon de auto zodoende beter dan wij. En er bleek toch iets geks in de data te zien; op plekken waar Harold toch vrijwel zeker was dat er vol gas gegeven zou moeten worden, en dan zeker door Bob, vertelde de data heel wat anders; er werd slechts 10% gas gegeven. EN dit was iedere keer op hetzelfde punt... En zo kwam Harold tot de conclusie dat de sensor van de gasklep wel eens stuk kon zijn.

Dus 10 maart wederom naar Zandvoort, Ron kon helaas niet mee, en eens kijken..
En warempel! De auto sputterde welliswaar verschrikkelijk onderin, maar eenmaal op toeren waren de klappen geheel verdwenen. Wat aanpassingen gedaan aan de inspuiting.. Had goed opgelet (althans, dat dacht ik), alleen met weinig gas/toeren sputterde de auto. Eén van de aanpassingen die waren gedaan nadat de auto 3 jaar geleden op Le Mans extreem veel benzine bleek te verbruiken, was dat de injectie niets meer inspoot bij geen gas. Die gegevens iets aangepast..weer gaan rijden.. En inderdaad, bij weinig gas was het nu weg. Maar niet op iets meer toeren! TOch niet zo goed opgelet dus. Dus weer wat rondes gereden, nu wél de toerenteller goed in de gaten gehouden; tot zo'n 5000 toeren deed het euvel zich voor, bij weinig gas. Dus weer naar binnen, weer aan aanpassing gemaakt.. Terug de baan op, en het was weg! Ik helemaal blij.. INmiddels was de baan ook geheel vrij, tot die tijd was er een zgn. "slow zone"ingesteld vanwege asfalteringswerkzaamheden in de paddock; na de audi-s tot na bos-uit was de baan afgezet met pilonnen en mocht je niet harder dan 60. DUs de baan weer open, dacht eindelijk wat fatsoenlijke rondes neer te kunnen zetten...Kreeg ik zware vlag. ZWART?? Ik?? heb, op de drive-trough 2 jaar geleden op Dijon na echt nog nooit een straf gehad? Wat had ik dan gedaan? Dus ik naar binnen, braaf op het "straf-vak". Komt niemand. NOu, dan maar door naar Harold. En die kwam grijnzend naar me toe, gevolgd door een Marshall. Nee, ik had niets verkeerds gedaan. Maar er kwamen nu zulke zwarte rookpluimen met schakelen/gas los uit de uitlaat dat ze dachten dat hij stuk was. Oké. DUs misschien nu weer iets te rijk afgesteld;-)

UIteindelijk een zeer succesvolle testmiddag. De esprit moet nog wel gefinetuned worden nu; de turbo komt er nu wel heel mak in, auto is wat tam geworden (mooie regeninstelling!), en het stukje toerengebied met weining/geen gas moet verder aangepast worden. En weer verder terug naar de originele setup van de testbank. Maar dat komt goed! 26 maart staat de volgende testdag gepland.

PLannen voor dit seizoen zijn inmiddels als volgt:

Hockenheim; beide auto's gaan mee. Worst case scenario gaat de Esprit weer stuk, dan hebben we de SUnbeam nog, met een beetje geluk is er net voor het evenement nog een plekje vrij gekomen, of is er een uitvaller de eerste dag.
Daarna:

Brands Hatch (Sunbeam)
Spa (Sunbeam
Le Mans (sunbeam)
Zandvoort (Beide auto's)